Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Umieram-placze
Nie zwracaja na mnie uwagi
Moze kosci lgna me w grobie
A swiat nie zaplacze

Bylam jedyna
Potega i czynem

Drzwi nie staly otworem
Nie bylo przyjaciol i gosci

Moje imie
Takie nic!

Wielkosc dla ktorej umieram
Okradla mnie z madrosci

Biegne-goniac
Wzrok bladzi nad ksiegami
Ja-skarbiec nauk posiadlam
Nauk-o czlowieku

Madrosc-tak to imie
Wielkie nic!

I dla niej umieram
Bom straznikiem wiary


W duszy w sercu
W prostej cnocie
Zostawilam swe ofiary
Poboznosc w takim czlowieku

Swietosci w wierze i w imieniu
Swiete nic!

Ja umieram i dla niej
To tylko igraszki moj Stworco
Krotki wiek

Co przyniesie dla swej slugi?
Nagroda za wiernosc
Odnalazlam droge

Kochanek kochanka
Slodycz zatruta
Gina przyjaciele

Glupota
Reka woklo reki
Moje skargi moje jeki
Pozegnalam swiat
Zamknelam ciezkie powieki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Lubisz drążyć temat, super sprawa :) A może jednak Cię zaskoczę: niekoniecznie może być osobą :) Dziękuję i pozdrawiam:)
    • @Rafael Marius zwłaszcza, że schody druciane i widziałam przepaść pod nogami:) weszłam na jednym wdechu i na takim samym wydechu zeszłam :) inne osoby to odpoczywają, ja weszłam bezpośrednio:) najbardziej brakuje mi słuchań o Bogu:) Słaby internet tu jest:) @LessLove Pozdrawiam i dziękuję, jeszcze jestem tu dwa dni:)
    • Im szybsze mam myśli tym spokojniej chodzę gdy bujam w obłokach leże na podłodze gdy świat mi dopieka piję zimną wodę gdy brzydnie mi życie to dbam o urodę. Gdy hałas mnie goni to uciekam w ciszę gdy ktoś mówi brednie niczego nie słyszę kiedy słowo boli znieczulam milczeniem gdy sen nie nadchodzi uciekam w marzenie. Gdy wkrada się proza to wierszem rymuję gdy coś burzy spokój to azyl buduję gdy deszcz srogi pada to słońcem się śmieję gdy smutek mnie dusi to chwytam nadzieje. I gdy tak pomyślę to jestem sprzecznością świat mnie nie pokochał ja karmię miłością i choć się nie spina z wyobraźnią życie idę swoją drogą w niezmiennym zachwycie.     * z cyklu "Pisanie na kolanie"
    • wzdycha bo wie że piękno na co dzień ulotne                             nie zapomina się chwil uniesień
    • @violetta Rozmarzasz, porażasz... Bardzo ładny wiersz. Widoki także :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...