Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kilka zdań wsyp do miksera
każde wybierz z innej książki
dolej wody i spójników
dobrze pomiel nawet podpis
pozbądź się wszelakich rymów
i foremki zardzewiałej
z rymem już się nie upiecze
co najwyżej gniot zakalec
jak ostygnie trzeba metki
by nikt nie pomylił z chałą
dumnej nazwy żeby prozą
zbytnio nie zalatywało
górnej półki na regale
król jest nagi kto chce słuchać
jaka moda taki przepis
wiersza pod tytułem

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Daria, bo zwrotki, to foremki, a foremki są przestarzałe, zardzewiałe :P

 

Pojechałam :)

Ps. Kiedyś się deczko wkurzyłam na jednym z portali, na którym  nie mogli ścierpieć rymowanych wierszy.

Dlatego uważam, że powinny być dwa działy, wolne i rymowane.  Dokąd nie będzie, to sytuacja przypomina

PIS i PO  :)

Księżycowej nocy życzę :)

 

Opublikowano

To w takim razie ja bym musiała mieć jeszcze dział "wiersze mieszane",

bo mnie się intermediaty zdarzają ;)

Ale nie mogę zrozumieć, jak można psioczyć o to,

że wiersz jest biały

lub rymowany ;)

Czepiać się należy błędów technicznych i merytorycznych, a nie tego, kto jaką formę wybiera :)

Ale może ja jestem dziwna :)

  • 6 lat później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To podobnie jak ja, jeszcze trochę i będę mogła powiedzieć, że przegrałam 20 lat, nie w karty, tylko wierszem - nic nie tracąc. Lubię to miejsce, znaczy portal i choć sama niewiele już piszę, zaglądam i szukam "perełek" podobnie jak Ty :)

 

Ileż się trzeba nabiegać

po schodach oraz po piętrach

żeby przytulić jakiś wiersz

 przytulić i zapamiętać

 

Serdeczności :)

Opublikowano

To chyba @Jacek_Suchowicz pisał, że na pewnym konkursie poetyckim pani z jury powiedziała: „Wszystkie rymowanki odrzucamy”. 
A tutaj przeczytałem kiedyś takie zdanie:„Mam kłopot z interpretacją własnych wierszy”. Nie pamiętam kto to napisał, ale na pewno były to wiersze wolne. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Claire   Śliczny! Tyle czułości w jednym obrazie. Ziemia, brzask, szept, aksamit - jakby ktoś ułożył wiersz z samych dotyków. :) 
    • @Nata_Kruk Wysłałem już jakiś czas temu, ale -nie wiem- może jest zajęty, albo coś. Na razie zero odpowiedzi. Raczej zastanawia mnie to czy nie będzie na mnie zły, że taki wiersz o nim ułożyłem. Gdyby był to ten wiersz zniknie, bo moim zamiarem było złożenie mu hołdu za to co powiedział i o czym opowiedział u Red. Rymanowskiego, a nie robienie mu smutku, czy w jakikolwiek sposób żerowanie na jego tragedii. Za kasę tego nie robię, a gdyby chciał wykorzystać ten tekst to droga wolna. Co prawda miło by mi tylko było, gdyby gdzieś na okładce płyty wspomniał kto napisał tekst, ALE... gdyby miały być jakieś problemy z tego powodu to jak dla mnie może być i bez tego - ostatecznie to historia pana Kazika Staszewskiego, a nie moja. Ja wyraziłem jedynie swoją twórczą ekspresję i tyle. Dziekuję za komentarz i za to, że piosenka/wiersz/tekst się podoba. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
    • @Łukasz Wiesław Jasiński udany wiersz scharakteryzuję w trzech słowach: malarski, intrygujący, emocjonalny
    • @Konrad Koper I nie bez racji. Do tej pory brak jednej Teorii wszystkiego, łączącej teorię grawitacji (A. A.) z teorią fizyki kwantowej. A dokładnie: tych teorii jest za wiele i nobliści nie chcą/ nie potrafią zgodzić się na jedną. Jeden Bóg ich pogodzi, kiedy do Niego przyjdą - ale pewnie i z Nim będą się chcieli sprzeczać. Wiadomo "autorytety" :-)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wieśku, mam nadzieję, że nie uniesiesz się fochem... :) ale tak sobie poczytałam. Ogólnie, ciekawie...   Raczej nie przypominało to ciszy, niemrawy szelest bezlistnego podłoża. Początek lata, zieleń na wszystkie strony, okruchami nadziei wznosi marzenia ku błękitom.   Zapomniane wracają echem przypomnienia: jedno się kończy, aby coś innego zaświtało. Z początku nieśmiało, delikatne jak dotyk rączki  niemowlęcia, a potem spadają, przypominając  ulęgałki w dojrzałym posmaku przemijalności.     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...