W nieznane

[Marcin Makuch]

Czas mi w drogę do boju iść w nieznane,
By bronić miłości i tego, co od Boga nam dane.
Lecz serce płacze…
Zabieram szal wełniany, co domem pachnie
I wiem, że, gdy wróg ostrzem „ciachnie”
To już nie wrócę…
Łza jeszcze spłynęła pożegnania
I chwila minęła ostatniego spotkania.
,a ja już tęsknię…
W drogę ruszyłem bezpowrotnie,
A serce rwało się jak papier wielokrotnie.
Tylko broń łaknęła krwi…
Jeszcze wspominam smak domowego chleba
I uśmiech mamy, gdy w smutku potrzeba.
Straciłem serce i sens…
Pamiętam ojca, gdy dla mnie spracowany, co noc,
Bym miał dostatek i szczęścia moc.
To było, lecz nie wróci…

Teraz jestem z innymi, co z domów odeszli
I czekają na wystrzał by do szczęścia przeszli.
Wziąłem karabin w dłonie i z całej mocy trzymałem,
A on wrzał do strzału by zabijać – ja się go bałem.
Nagle zawrzało i świst kul na niebie,
A inni odeszli do Boga, do siebie.
Jedynie ja stanąłem samotnie
I strzał śmiertelny oddałem dwukrotnie.
Zapanowała cisza i walki ustały,
A dusze zabitych szczęśliwie wzleciały…
Poczułem ciepło i zobaczyłem film z życia,
A później rodzinę, dom i wszystkie przeżycia.
Serce nagle boleć przestało
I dusza rozbłysła, bo się stało.
Przez chwile tylko ból poczułem cielesny
I sen mnie zmorzył wieczny, lecz już nie bolesny.
A teraz życie to wspomnienia,
Pełne radości i czasem cierpienia.

Marcin Makuch 7 lipca 2004

[teraa]

nie ten dział

[Marcin Makuch]

w takim razie w jakim byłby mile widziany??
ale i tak dziex :)

[teraa]

w P

[Jacek_P.]

Niestety. Bardzo to nieporadne. A temetyka trudna. Muszę Ci powiedzieć to samo, co Zosi poniżej. Zacznij od łatwiejszych tematów, krótszych utworów, szukaj ciekawych spostrzeżeń, sformułowań. Na razie raczej zostaw rymy.
Pozdrawiam.
Ja.