Żarówka

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Oj, 

dziękuję Ci bardzo :))

 

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

nawet nie wiem jakim cudem trafiłem na ten wiersz, po prostu trafiłem.

To coś z mojego spokoju, jakby dla mnie,

tylko w ostatnim zacytowanym wersie

zamiast przygasło - czytam zgasło. :(

Przepięknie DZIĘKUJĘ Deonix_

 

PS. Kiedyś w sklepie ze zdrową żywnością podarowałem mój jakiś tam tomik

dziewczynie, która w nim pracowała. Podczas kolejnej wizyty zapytałem:

- Pani Martynko i jak tam wiersze?

A ona: - Proszę pana, tam jeden wiersz jest o mnie, już go prawie umiem na pamięć.

 

Nie powiem, mile mnie wtedy zaskoczyła.

To tak zupełnie na skraju marginesu. :)

 

 

 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ojej, cóż ja mogę ciekawego odpowiedzieć,

poza tym, że jestem onieśmielona i ciepło mi się robi na sercu,

gdy czytam ten komentarz :)

 

Pięknie dziękuję i serdecznie pozdrawiam, Egzegeto.

[Tomasz Kucina]

A jednak mimo wszystko urzeka ten brak ciepła, bo to dobrze napisany wiersz. Choć podmiot liryczny (mniemam Ty), jest osierocony z symbolicznego ciepła i blasku - to jednak czytelnik odczuwa komfort, który wynika z fantastycznego klimatu, i choćby - cytuję: 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jest cholernie lirycznie ...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam cieplutko

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo dziękuję za tak przychylny komentarz i ujawnienie w nim swoich czytelniczych odczuć :)

Tak, jestem w tym wierszu podmiotem, choć to u mnie niezbyt częste, a jeszcze rzadziej się do tego przyznaję.

Jest mi cholernie miło, że było "cholernie lirycznie", ponieważ to jedno z pierwszych moich dzieci,

które ośmieliłam się światu pokazać.

 

Również ciepło :)

 

[Tomasz Kucina]

No fakt. Jak widzę dwa dni wcześniej inauguracja na portalu. Żołnierskim krokiem wkroczyłaś na terytorium Muz Erato, Euterpe, i Kaliope.

Tak trzymaj

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pięknie dziękuję :)

Ale mam też wrażenie, że od tych pochwał stanę się niedługo niebywale próżna :)

 

[Czarek Płatak]

Dziwnym trafem ominął mnie ten wiersz. Cieszę się, że się nań natknąłem. 

Pozdrawiam Deo 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja także się cieszę, że tu do mnie zawitałeś :)

I nie tylko tu - za co dziękuję :)

Również pozdrawiam, Czarku :)))

Edytowane 29 Maja 2018 przez Deonix_ (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Cóż za piękny nastrój został wytworzony przez Ciebie w tym wierszu :-) Chwila, światło i wszelkie atrybuty, które zostały ujęte w tym tekście stworzyły niesamowity klimat, bardzo fajnie, bo eterycznie się czytało. Dobry temat, treść i forma :-)

Pozdrawiam !

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję ślicznie za tak miłą dla mojej próżności recenzję,

cieszę się bardzo, że się "eterycznie czytało" i klimat był odczuwalny :)))

 

Pozdrawiam przyjaźnie :)

[W.M.Gordon]

Jeśli w różowym kloszu to nie widać, że jest złota, a tym bardziej  ie ozłacała.

Ostatnia strofa najlepsza czyli warto ten wiersz skrócić, na przykład o te wichry, o te burze.

Pozdrawia zapalając świecę Wojtek

 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Klosz nie jest w tym przypadku szczelną, zwartą bryłą pozbawioną przejrzystości,

więc można zobaczyć złote światło :)

Wichry i burze są dla mnie integralną częścią utworu, ale za propozycję dziękuję.

Mogę się zastanowić nad resztą, ale chwilowo nie mam ochoty na cięcia.

Miło, że ostatnia strofa się spodobała :)

 

Pozdrawiam :)

 

@Wieslaw_J._Korzeniowski

 

Dziękuję ślicznie :)

[Deonix_]

@Magdalena

 

Dziękuję :)

 

Chociaż nie przypuszczałam,

że kogoś jeszcze spotkam przy tym wierszu :)

[Magdalena]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę, pozdrawiam