Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ballada o Judaszu

anna_barbara__czuraj-struzik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

anna_barbara__czuraj-struzik

anna_barbara__czuraj-struzik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

-czy ja? czy ja Rabi?
-tak, ty!
wyrok Pana
głodną dłoń zanurzysz tą chwilą w wieczernej misie
idź! czyń swoją powinność!
wybrany z wybranych
-nie ja! nie ja Rabi!
-tak, ty!
wyrok Pana

wywyższona noc, noc jak cierń kamienna
a stopy bose
i gniew arcykapłanów
obłąkana dłoń, dłoń jak księżyc srebrna
spętlona konaniem
-dmuchawiec ja Panie

czym twej krwi winien?
po cóżem się rodził?
by miecz pocałunku jak krzyż wlec na rozdroża?
imię moje gorycz
bom przesądził Boże
że wiara, że mądrość, że słowo
że przekonam-

na drzewie żywym rozpaczy
i milczenia
w wiek wieków wyklęty
Judasz
z przeznaczenia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszek Piotr Laskowski
      Tęsknota za wsią.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tęsknota za wsią”   Poszedłby porąbać drewno, liście zgrabić pod jabłonią, ziemię w ogródku przekopać, zmęczyć dłonie pracą wonną.   Płot naprawić nadgryziony przez deszcz, wiatr i stare lata, wsłuchać się, jak dźwięk kościelny ciszę pól i sadów splata.   Śpiewem ptaków się upajać, oplewić buraczków grządki, wiejskim chłodem się nasycić, iść przez królestw swych zakątki.   Napompować taczki koło, przygotować drewna stosy, czuć na twarzy wiatr pachnący i wilgoć jesiennej rosy.   Zachciało się w mieście mieszkać dla luksusów i wygody, a tu stara dusza tęskni do prostoty i swobody.   Jakże pięknie było kiedyś budzić się o świcie rano, gdy człowieka w prostym byciu wiejskie życie zachwycało.   Dziś pełne betonu okno, ulic, świateł i pośpiechu, a wspomnienia dawnej wioski wciąż wracają, choć po cichu.   Starych drzew się nie przesadza, bo korzenie tkwią głęboko, a miejski gwar i wygoda nie pozwala żyć szeroko.   Więc się marzy znów siekiera, zapach drewna i jesieni, bo kto wyrósł kiedyś na wsi, ten się nigdy już nie zmieni.   Leszek Piotr Laskowski.  
    • Gra-Budzi-ka
      Café „Limeryk”

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      @Poet Ka @iwonaroma  
    • finch
      w hotelu art deco

      Przez finch · Opublikowano

      rrose    jeszcze i już rozebrana w sobie cieliście inteligentna we śnie malował ją duchamp   kończył          już rozbudzoną   barbarra   opłukana deszczem onieśmielona dłutem spencera witała się z mężem i całowała wracała dochodząc ponętna precyzyjnie symetryczne odwracając od życia życie  przedstawiają delikatną iluzje            w hotelu art deco jest poręcz              na mount everest
    • violetta
      Drzemka

      Przez violetta · Opublikowano

      @sisy89 dziękuję :) pozdrawiam serdecznie:)
    • Toyer
      Do pary

      Przez Toyer · Opublikowano

      Zgubiłem się jak skarpetka w pralce szukam innej pasującej pary wyprany przez uczucia wczorajsze nieustannie odwirowywany   zgubiłem jak klucze od mieszkania za drzwiami ktoś zaczyna mieszkać ciszą zostawia ślad na tęskniących ścianach nie przejmując się przypadkową zgubą    zgubiłem się jak portfel pełen uczuć oddaj mi mnie zapłacę znaleźne razem ze mną do domu bez klucza wróć bądźmy parą nierozłącznych skarpetek

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...