Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Galazjo pulaki-Niebieski ptak

halcia
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

halcia

halcia

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Grecjo w pamięci chodzę ścieżkami
A w sercu moim miasto z palmami
Lata bezchmurne wiecznie gorące
A w koło morze solą pachnące
Z modlitwą proszę jak mogę szczerze
Jedności dla Nich wytrwania w wierze
Oby Jej problemy przyszłość rozwiązała

Miejsce niezgody zgoda zajmowała
Otwórz się duszo śpiewałam czasami
Układałam pieśni razem z cykadami

Podziwiałam ludzi i grecką kulturę
Uliczek i domów i cerkwi strukturę
Lata przeminęły z Grecji wyjechałam
Ale pamięć o Niej do dziś zachowałam
Koszyczek melodii to Jej piękna mowa
Ilekroć ją słyszę wciąż kocham od nowa

halcia

halcia

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja też kocham Polskę to kolebka która mnie wykołysała a Grecji jestem wdzięczna za 4,5 roku schronienia przed wyjazdem do Kanady.Ludzie serdeczni ,którzy wiele nam pomogli stąd ta miłość do Grecji i kościoły np Św TRÓJCY -AGIA TRIADA i kapliczki też jak u nas. Nie tak dużo ale są.Pozdrawiam i dziekuję za komentarz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tie-break
      zimowy

      Przez tie-break · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zima - metafora zagubienia w codzienności, którą jest ciężko zrozumieć. Bardzo często w jakimś momencie życia, tym najtrudniejszym (zima to również symbol zamrożenia emocjonalnego, hibernacji psychicznej, śmierci) pytamy o wiele rzeczy - o sens, o modus operandi na przyszłość, o własną sprawczość, o możliwości, jakie mamy, o wartość cierpienia... Odpowiedź nie nadejdzie sama z siebie. Ona zaczyna się w nas krystalizować dopiero, gdy zaczniemy w jakikolwiek sposób działać. Może najpierw warto odśnieżyć drogę, wtedy zawsze można dokądś pójść i kogoś spotkać. Odpowiedzią jest, być może, życie, samo w sobie.
    • Charismafilos
      Wiersz do ucha

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @aniat. choć polecam morze zima... grudzień, piąta rano, plaża... jest się z czym zmierzyć.
    • APM
      pociąg

      Przez APM · Opublikowano

      @Witalisa dziekuję, jak najbardziej proszę wykroić miniaturki. Może to będą te same, o których myślę. Poprawić na zasypiają? Wtedy może bedzie zbyt dosłownie ale bardziej zgodnie z prawdą. Ludzie zasypiają w pociagach.   @tie-break Piękna analiza. Dziękuję.  
    • tie-break
      pociąg

      Przez tie-break · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Czyli skupiają się na wszystkim, tylko nie na tym, co ważne.     Podróż pociągiem, jako metafora życia, jest niby już bardzo dobrze znana, ale wciąż ma potencjał. Rozmazanie, czyli niewyraźny obraz w ruchu, pokazuje, że w pędzie stajemy się niewidoczni, pozbawieni twarzy, tożsamości, uczuć.     No tak. A przecież każda podróż ma swój początek i koniec, należy o tym pamiętać i wypełnić dany nam czas tym, co ma sens, nie pozwolić, aby obojętność albo lęk nas rozmazały. Przecież po to wsiedliśmy, żeby coś przeżyć, tylko często wydaje nam się, albo że nie ma po co i z kim, albo że mamy jeszcze czas.  
    • Witalisa
      Gabao

      Przez Witalisa · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka – wiersz bardzo mi się podoba, ale chyba chodziło o światło z Gabaon.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...