Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wczoraj pomysł się przysiadł na niewielkiej serwetce
i tak żebrał bez słowa - sam ze sobą być nie chcę,
nie przepadnę, niech stracę, jest po temu sposobność
na cóż nam stały rozdział, na cóż życie osobno?

ciągle taka samotna, przecież z nikim nie chodzisz
pozwól zostać choć chwilę, mogę los ci posłodzić
raptem przywarł do gustu, że poległam nareszcie
może stracę, przeżyję, jedną noc się z nim prześpię

Opublikowano

jedną noc się z nim prześpisz? Pomysł chyba banalny
najpierw westchnij i pomyśl może będzie figlarny
zaszaleje w łóżeczku pieszcząc wenę namiętnie
pożartuje troszeczkę i wyrzuci precz smętek

potem weźmie ramiona aż się gwiazdy zrumienią
a gdy będziesz spełniona to zadziwisz się weną
tuzin zrodzi pomysłów fajnych małych niegrzecznych
zaczniesz pisać i pisać - jedną noc się z nim prześpisz?
:)))

Opublikowano

@Alicja_Wysocka
Pomysł, który przywarł do gustu po żebraninie i zległ po namowach w łożu
to sukces.
To troszkę zabawne wersy. Dziś szczególnie zazdroszczę frywolnego tematu.
Proponuję dodać "ł" do przysiadu :-).
pozdrawiam. e.

Opublikowano

@Alicja_Wysocka
Cóż, pamiętam, też tu żebrał
Prosił: "nie przepędzaj mnie!"
Płakał, krzyczał niczym mewa
Wciąż wspomnienie serce rwie!

Biedaczysko odesłałem
Chociaż miły był to gość,
Będzie lepiej mu przy Ali
Dla pomysłu - to jest coś!

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Cześć, Ala. :)
Wiersz świetny i bardzo w Twoim stylu - taka "Alowa" baśń. Strasznie lubię Twoje baśniowe wiersze. A jeszcze frywolne? :)
Ale "ł" wcale nie dopisałaś... Popatrz dobrze. ;)

  • 2 miesiące temu...
  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • @Poezja to życie, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...