Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kilkadziesiąt interpretacji...
jak i kilkadziesiąt odczuć tego stanu, słowa jakim jest tęsknota.
Dla mnie to pusta, dziura, jakby promieniujący ból, z każdą myślą
opadający w dół.
Ból...
wyginający moje ciało, które za chwile się kurczy i uspokaja przez wylane łzy.

Ale potem znowu przychodzi ten stan!
Ręce wyciągnięte przed siebie szukając tego co im brak.
Dla Ciebie to zagubienie, niemoc w odnalezienia swojego miejsca
nie wgłębiasz się w temat. Nie szukasz odpowiedzi zajmujesz swoje oczy i mózg
lekturą.
A Dla ciebie....? czym jest ten stan ducha?
Ukojeniem, spełnieniem, bezsilnością a może i szczęściem?-bo dla mnie na pewno poplątanym stanem szczęścia!

Opublikowano

@Monika_Myszka
Moniko,
Kiedyś przeczytałam w wierszu,
że tęsknota zniekształca. Spodobało mi się to zestawienie słów.
Nie ma to jak znaleźć odpowiednie słowa i postawić je obok siebie
tak, żeby stworzyły wyrazisty słowny obraz. Mało tego, ten obraz wywarł na mnie takie wrażenie, że od razu sama poczułam ból i kalectwo duszy.

Jedyny pożytek z tęsknoty jest taki, że można nią pisać najpiękniejsze wiersze.
Sięgaj głęboko do kałamarza żeby wydobyć i zamienić na wiersze, wszystkie smętki.

Pozdrawiam serdecznie :)


Opublikowano

@Monika_Myszka

Witaj - A Dla ciebie....? czym jest ten stan ducha?
Ukojeniem, spełnieniem, bezsilnością a może i szczęściem?-bo dla mnie na pewno poplątanym stanem szczęścia!

Zgadzam się z tobą Moniko - poplątany stan rzeczy .
Wiersz zatrzymuje i zmusza do refleksji - jak widzisz wygrałaś .
Spełnił oczekiwania .
pozd serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...