Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kilkadziesiąt interpretacji...
jak i kilkadziesiąt odczuć tego stanu, słowa jakim jest tęsknota.
Dla mnie to pusta, dziura, jakby promieniujący ból, z każdą myślą
opadający w dół.
Ból...
wyginający moje ciało, które za chwile się kurczy i uspokaja przez wylane łzy.

Ale potem znowu przychodzi ten stan!
Ręce wyciągnięte przed siebie szukając tego co im brak.
Dla Ciebie to zagubienie, niemoc w odnalezienia swojego miejsca
nie wgłębiasz się w temat. Nie szukasz odpowiedzi zajmujesz swoje oczy i mózg
lekturą.
A Dla ciebie....? czym jest ten stan ducha?
Ukojeniem, spełnieniem, bezsilnością a może i szczęściem?-bo dla mnie na pewno poplątanym stanem szczęścia!

Opublikowano

@Monika_Myszka
Moniko,
Kiedyś przeczytałam w wierszu,
że tęsknota zniekształca. Spodobało mi się to zestawienie słów.
Nie ma to jak znaleźć odpowiednie słowa i postawić je obok siebie
tak, żeby stworzyły wyrazisty słowny obraz. Mało tego, ten obraz wywarł na mnie takie wrażenie, że od razu sama poczułam ból i kalectwo duszy.

Jedyny pożytek z tęsknoty jest taki, że można nią pisać najpiękniejsze wiersze.
Sięgaj głęboko do kałamarza żeby wydobyć i zamienić na wiersze, wszystkie smętki.

Pozdrawiam serdecznie :)


Opublikowano

@Monika_Myszka

Witaj - A Dla ciebie....? czym jest ten stan ducha?
Ukojeniem, spełnieniem, bezsilnością a może i szczęściem?-bo dla mnie na pewno poplątanym stanem szczęścia!

Zgadzam się z tobą Moniko - poplątany stan rzeczy .
Wiersz zatrzymuje i zmusza do refleksji - jak widzisz wygrałaś .
Spełnił oczekiwania .
pozd serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pozbawiony sensu pusty list nie mówiący o niczym ktoś napisał  pod wpływem chwili.   Rozumiem Cię i wiem o czym myślisz  tak jak Ty czuję ból rozwiązuję Twoje problemy.   Zabrałem Ci leki zastanów się  co dalej nie wiem co mam powiedzieć  może najgłupsze słowo świata.   Ktoś rzucił parę zdań zupełnie  bez sensu staram się pomóc  odmawiasz chociaż jej potrzebujesz.    Jedni patrzą inni się śmieją nikt nikogo nie rozumie pozbawieni współczucia i zupełnie nadzy.    Nie rozumieją Ciebie nie rozumieją innych  mężczyzna z butelką krzyczy głośno  tylko tu i teraz jutro to przepaść.    Rzuć parę słów na pocieszenie bogatych w barwy i cennych jak złoto może zaśpiewasz ale nikt nie słucha.   Nie odrzucisz leków zostajesz sama  przeznaczenie może rozpacz  opowieść dobiega końca.   
    • @Nata_Kruk Dziękuję za dopowiedzenie.  Nie skończylem jeszcze z tym wierszem.     
    • @Poet Ka   Bardzo  gładko przechodzisz od niewinnej, botanicznej gry słów i tautologii w stylu Gertrude Stein („róża to róża”) do tak potężnego, surowego i bolesnego kontekstu historycznego. Ta gra wielkością liter (róża jako kwiat i Róża jako postać) oraz finałowy „worek kości” robią ogromne wrażenie. Piękny i  mądry  tekst.  
    • @Migrena   Niezwykle zmysłowy erotyk, w którym intymność dwojga ludzi splata się z pierwotnym rytmem natury. Jest u paralela między żywiołem morza a ludzką namiętnością, natura jest żywym organizmem, który czuje i dyktuje rytm. Fraza „nagle tracę krawędzie” oddaje moment, w którym namiętność i bliskość sprawiają, że człowiek przestaje być osobnym bytem. Oddech "nie ma właściciela" i kochankowie stapiają się ze sobą i z nocnym pejzażem. "Skóra zaczyna pamiętać zanim dotyk jeszcze się wydarzy” - to piękna metafora - ciało ma swoją własną intuicję, która wyprzedza myśli. A dotyk staje się „najprawdziwszym językiem”, który potrafi wyrazić więcej niż jakakolwiek rozmowa i który, jak sugeruje puenta, ma szansę przetrwać dłużej niż sama fizyczność. To przepiękny tekst o całkowitym poddaniu się chwili, drugiemu człowiekowi i naturze, a fizyczność jest podniesiona do rangi mistycznego, niemal kosmicznego doświadczenia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...