Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

boimy się być sobą
boimy się otworzyć
za maską wciąż ukryci

na zewnątrz idealni
mistrzowie gry pozorów
my którzy wszystko wiemy
wszystko mamy

boimy się być szczęśliwi
boimy prawdy o nas
jej mocy wyzwolenia

zamknięci na drugiego
samotni w wielkim tłumie
krzycząc carpe diem
boimy się żyć

Opublikowano

@mikołaj_zakomar

rodzimy się w strachu
i z nim dorastamy
nierzadko na strychu
mary dopadamy

trwożą nas śmieszności
dręczy niesprostanie
niechęć do stałości
gubi niespytanie

poprawności pozór
rezultat skrywania
jako koci pazur
służy do drapania

serc które kochają
i pomóc chcą w życiu
z nadzieją czekają
w chrześcijańskim byciu

Opublikowano

@mikołaj_zakomar
Liczba mnoga świadczy o wyrażaniu zdania zbiorowego.
Czy autor w tym temacie przeprowadzał ankietę?
Człowiek zdrowy psychicznie jest w stanie opanować trudną sytuację lub przystosować się do niej.
Depresanci powinni korzystać z leczenia zamiast rujnować życie innym.
Można wyrażać swoją własną opinię, ale nie w imieniu wszystkich - proszę się zastanowić nad wierszem.

Opublikowano

bunt i barykady... i co dalej? Hasła warte rewolucji ale czy stać Cię na coś więcej niż krzyk?
Temat poruszany przez wszystkich niepogodzonych..., oczywiście nic nowego, tym bardziej odkrywczego, a sama próba literacka trąci odrobiną patosu. Puenta w moim odczuciu zaprzecza rzeczywistości...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję. Myślę, że każdy, a zwłaszcza artysta, żyje w dwóch światach, czasem więcej. Jak: Rodzina, sztuka, biznes, otoczenie... Tak, jesteśmy kolejnym wydaniem, jak pokoleniem, ale każdy z nas indywidualnie prowadzi dialog ze Stwórcą, który pokłada w nas nadzieje, jak... Czuła Matka :-)
    • @Simon Tracy   Mitologia słowiańska - moje klimaty!  Bardzo magiczna rzecz -  noc Kupały przedstawiona  z dbałością o szczegóły obrzędowe, a motyw skrzypiec z kości to naprawdę świetny pomysł na zemstę zza grobu. Napięcie budowane przez opis polowania działa świetnie, zwrot akcji zaskakuje. Zakończenie z Domowikiem - to mocne domknięcie  utworu.    Podoba mi się, że występuje duży panteon bóstw słowiańskich - od ducha opiekuńczego domu - Domownika do Roda (uważanego nawet za stwórcę wszystkiego - do Welesa.  Mitologia słowiańska jest mało znana. Jak napisałam wiersz o Welesie, to osoby z mojego kręgu, mówili mi, że pierwszy raz słyszą o takim bogu. Hades - to jasne, ale Weles?    Świetny tekst! Pozdrawiam. 
    • Pulsujące pola wybrzmiewają i nikną.   Grające komórki, drgające impulsy.   Synapsy z kart układają się w pasjans.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.   Życie po północy się zmienia.   Tak, od niechcenia. Zmienia się czas.   Złe sny, jak kwiaty, więdną.   A rankiem pozostaje po nich tylko woda.   Wypijasz ją.   Jest jak zapis wczorajszego dnia.   Nie potrafisz go odczytać.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.
    • Jerzy czesał się na jeża, Chociaż wcale nie znał zwierza. Niech Jerzemu jeż uwierzy Ma, na głowie jeża...Jerzy! Gdy zobaczył jeż Jerzego, Musiał zjeżyć się na niego, Gdyż Jerzemu chyba z trwogi Tak zadrżały jakoś nogi, Iż na głowie włos się zjeżył, Ale jeż w to nie uwierzył I pomyślał - pośród zwierzy... Tak przezorny bywa Jerzy!
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...