Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cztery limeryki o mieście Limerick


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Raz bas w mieście o nazwie Limerick
Coś przytrzasnął sobie w drzwiach opery.
Kiedy cienko zaśpiewał,
Tłum się z niego naśmiewał:
Basuj basie i nie bądź histeryk!

Osioł Eryk na farmie w Limerick
Nietypowy był mruk i chimeryk.
Lecz dokoła się niosła
Wieść, że głos tego osła,
To podobno belcanto, a nie ryk.

Raz turyście w pięknym mieście Limerick
Poradzono zwiedzić Wzgórek Wenery.
Długo szuka na mapie,
Błądzi, w głowę się drapie...
Cóż, turyści, to czasem frajery.

Pewną lady przy stadninie w Limerick
Raz dopadły cztery dzikie ogiery.
Ona słabo się broni:
Ja nic nie mam do koni,
Lecz wy macie trochę dziwne maniery!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W pewnym mieście, może w Płocku, może w Nysie
mieszka Czarna, w której Duch Poezji tli się.
Nie chce szat mych całować
i pobiegła się schować,
by limeryk piękny pisać w norce mysiej!

:**
Ja.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pewien drwal nieopodal Limerick
Wyciął las bez pomocy siekiery.
Każda pani się spłoni,
Bo nie użył też dłoni.
Widać drwale, to niezłe pakery.

No nie?
Opublikowano

W centrum miasta kawałów - Wąchocka
mieszka Czarna. Gdy czarna jest nocka,
Ona takie kawały
robi aż po świt biały,
że zdębiałaby sama Wisłocka!

Chyba dość będzie przy poniediałku.
Idę luli. Pozdrawiam wszystkich limerykomaniaków.
Ja.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • o tym że zastać kogoś na miejscu         ciągle nic nie znaczy bluszcz w ogrodzie mojej siostry wiąże słowa które potem gałęzie przydrożnego dębu rozwiązują   szukam grabię liście czyszczę zlew grzebię w mydlinach włosach i okruchach ciała między rzeczami węgielnymi   czekam na zgrzyt koła zamachowego tajemnej szafy za której drzwiami przechowywane są kształty przedmiotów codziennego użytku a także najbardziej nieoczywisty z nich kształt miłości    słucham cierpliwie zanim spróbuję na końcu dopytać  wchodził tam  ktoś czy wychodził zalśnił jak księżyc a może tylko przetarł oczy i zdumiony nic więcej nie zdążył   
    • @Mel666 Hej, "nocny marku". Każde markowanie ma swoje granice, więc i ja zaraz się poddaję, ale chcę Ci przekazać może  nietypowe spostrzeżenie pod tym kolejnym dobrym wierszem.  Piszesz tu i w kilku innych wierszach w sposób, który znam z autopsji. To pisanie "fabularne", typowe dla potencjalnego prozaika. Weź to pod uwag i pisz także prozę, bo to może przynieść równie dobre owoce. Pzdr i dobranoc.
    • @Berenika97 Dziękuję :) Tak, ta ławka, choć pusta, jak piszesz - naładowana możliwością. 
    • Polecam także zajrzeć na mojego bloga literackiego. Tam omawiam dużo ciekawych problemów, o których wielu z nas boi się mówić. Link jest w opisie profilu.   Jeśli chcecie, możecie podzielić się własną interpretacją tego wiersza w komentarzach.           Cisza w pokoju, spokój przy świecy, Kiedy jesteśmy sobie dalecy. Nie ma przyjaźni, jest tylko wojna, Zaś armia w kłamstwa jest dzisiaj zbrojna.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– ––   Serca zatruto, miłość spędzono, Zaś nienawiści dawno uczono. Każdy z nas mundur winien dziś nosić, A kto jest mądry – świat go nie znosi.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– –– –– –– –– –– –– ––   (Gdzieś daleko, gdzieś w ukryciu Dalej ceni się swobodę. Po samotnych dróg przebyciu Dalej w prawdzie słychać zgodę. Mundur – ubiór narzucony Miłość niszczy – świat go wzmacnia, Gdy kłamstwami jest karmiony, Przez co zieleń już nie wzrasta!)   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg!   Nie widać łez wokoło!! Nie słychać wołań, krzyków!! Człek w łóżku gardzi smołą!! Tam czeka dnia zaniku!!!
    • Następnym razem mogę to zmienić.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...