Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Skończył się brulion w kratkę, trochę jak człowiek.
Teraz szybko przeglądam go: słowa, słowa, wyrwane
rogi, zagięte kartki, luźne, tłuste plamy, czerwone
plamy, białe plamy, czarne dziury (próby długopisu)
Dużo skreśleń, pusty margines, zapisany margines.
Całkiem płaski skorek, jakieś cytaty, esy, adresy
na przykład - Szpital Miejski Nr 1 ul.Kościuszki 21
Nie opuszczę Wiecznego Miasta
wszyscy jesteśmy papieżami
h e r m e n e u t y k a - koło wymieniam na kulę.
Boli mnie deszcz, wewnętrzne strony okładki pełne.


.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




nie przytoczę, to było na, którymś z portali...................utrwaliło się, bo jest dość charakterystyczne...


na Trumlu nikt nie sugerował, że...nie insynuował
na Ns również
Opublikowano

Znany fizyk Hawking ma inne na ten temat zdanie i jemu wierzę, bo to geniusz. Dokładniej chodziło mi o tzw horyzont zdarzeń. Czarna dziura zagina czasoprzestrzeń, więc z tysięcy lat świetlnych można zrobić sekundy. Jest też tam punk, w którym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość trwają w tej samej chwili. Nieciekawe miejsce. Podobno tym zderzaczem chcą stworzyć taką dziurę debile.
Wiersz niewypałem niestety jest, zdarza się. Kojarzy mi się tylko z gdzieś słyszaną piosenką pomaluj mój świat na żółto i niebiesko, czy podobnie. Nie znam się na polskiej muzyce.
Przejrzyściej to napisać, tak wygląda jak pisany szybko mail czy sms. Trzeba poprawić i będzie dobrze. Zresztą bardziej na czarnych dziurach się znam niż poezji.
Pozdrawiam

Opublikowano

nowy brulion jak to brulion człobieg rozbieg
bieg lecz nie
wolniej spokojnie... ale
trzeba przeskoczyć stan zapalny i wiosny jesień
gorycz matki we czwartek
więc naprzód hop i... hop i... hop...
zaprzeszłe wewnętrzne florginesy
nad nimi bez nich znad bulionu pochylone twarze
nawet chyba słyszą te plamy czerwone i białe
jednak psst nie mówią źle
i nawet w rozpisywanie długopisu uwierzyli
półsłusznie

-

rodny bulion jak to słobieg rozrzeczniony...


;-)




gabrysiu cabaj, wesołego świętowania cudowności

Opublikowano

fajne.

wers otwierający aż sobie zacytuję:

"Skończył się brulion w kratkę, trochę jak człowiek."

Wesołych Świąt Autorko :)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zamierzona dominacja formy nad treścią wypowiedzi. Forma jest ważnym i samoistnym celem u ciebie - w tym wierszu.   1. Każda z 7 pierwszych linijek jest złożona z dwóch samodzielnych elementów.  2.W lewej kolumnie wiersza "połówki wierszy" wchodzą ze sobą w rymy i rytmy. 3. Dwie ostatnie linijki tworzą puentę, osobną całość, refleksję podmiotu lirycznego. Pzdr  
    • i nadchodzi ta wiosna w której słychać ptaków liryczny śpiew wiosna ta kolorem drzwi odmłodzi co otwiera na oścież wiesz niebem ona taka kobaltowo pycha taka schludnie całkiem miła a na powitanie ciebie mocno znowu radość w wiosny łyk w blask polubiła ta wiosna to zimy jak co roczne zapomnienie to czarodziejskie nowo to miłosne odmłodzenie wszystko kwitnie no i łąki też w końcu swą piersią zaśpiewają bo serduszkiem promienie słońca tudzież nas witają będzie piękny kwiecień no i rodny złoty maj dorodny w las kotek mi tu ładnie teraz proszę aby graj lecie głodny będzie dużo kwiatów naj tych nośnych ulic drzewach i ptaszyny co mi raj doraźnie dłoń podgrzewa a w marcu jak w garncu coś się jakby poruszy rzucimy marzannę no i sen o wiośnie się nam wzruszy to ten który nosiliśmy tej zimy ochłodzeni a on rodnym okiem bladym świtem świat nasz w końcu zmieni jeszcze kaczeńce się podniosą w tych młodych miłosnych glebach jeszcze wierzby zapłaczą w letnich podniebnych siewach jeszcze Krokusy i fiołki olśniewają swym dorodnym plonem wiosennie woń dobywają jeszcze Tatry pokażą swą złotą wiosny naturę co zboże blaknie miłości w lecie które zwierzyna odrodzi się z zimowego zapomnienia wszystko rozchodzi się bez trosk do życia i zwątpienia bo te liście które brodzą potem będą sobie ssać to co było deszczem co im można było latem grać na fortepianie i na mandolinie i akordeonie ta wiosna tak szybko nie minie ona płonie
    • @Charismafilos mam wierszyk ale się w jęzor ugryzę

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Idę spać bo mnie tu bałamucisz  Dobranoc Dawid i nie siedź za długo bo Cię oczy będą bolały
    • @Gosława i w te słowa ją nieśmiało klecić mowę swą wspaniałą Skoro już mnie panienka tak bez gaci zobaczyła I tak miła dla mnie raczyć była Przyjmę i zapaskę i pantalony ale tylko od mej przyszłej żony ;)
    • @Charismafilos a że gosposia morowa baba była to do czyszczenia gacie poprosiła  W zamian zapaskę dała i pantalony  A malarz stał jak urzeczony

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...