Powiedz Gdzie.

[Izabela_Iks]

Gdzie czas gdy przez pocałunek
Wargi drżały z rozkoszy
Oczy płakały szczęściem
Z serca wylewała się miłość

Gdzie akt spojrzeń
Wypełniających uśmiechu pustkę
Łagodzących ciche bóle

Gdzie schował się wiatr
Łączący nasze dłonie

Powiedz Gdzie
Bo już w sobie się gubię.

[Devil_de_la_Muerte_]

,,gdzie czas gdy podczas"
Masakra. Napiszę interpretację, gdyż zamysł godny uwagi.

podczas pocałunku wargi
drżały czerpiąc sól oczu
łez pijanych szczęściem

wspomnienia wypełniały ciszę
uśmiechami łagodząc ból

wiatr kołysał współbrzmiąc
delikatnością dłoni

powiedz
dokąd

gubię ścieżki

Tak to czytam mniej więcej.
Pozdrawiam

[Jolanta_S.]

@Devil_de_la_Muerte_
w ten deseń to całkiem romantyczny:)

[al_meriusz]

spostrzeżenie/przeżycie zaiste warte wiersza

nostalgiczna wersja kufelka jest moim zdaniem znacznie bliższa naturze autorki; żeby jeszcze bardziej zbliżyć a nie zepsuć, zostawiłbym 'Gdzie'

u devila jest według mnie trochę zbyt patetycznie, a w każdym razie za dużo o 'łez', za mało w przedostatniej strofie, ale za to 'gubię ścieżki' jest zdecydowanie lepsze niż gubienie się w sobie

może uda się autorce sprawnie wykorzystać te dwie podpowiedzi


pozdrowienia

[Devil_de_la_Muerte_]

Właśnie dopracuj. Wiesz Al patetycznie to łzy płyną za łachudrami na cmentarzach. Przemowy ich najbliższych napawają szczęściem, że nawet oni tych sprzedawczyków nienawidzili. Co ty wiesz o zabijaniu:-)
Pozdrawiam

[BlackSoul]

@Izabela_Iks



Przeczytałam trzeci wiersz i jestem zszokowana minusowym poziomem forum O_O

Co tu się dzieje !!!!!!?????
Takie marne wierszydła trzymaj w szufladzie, albo czytaj na głos i zadręczaj się tym żenującym poziomem

[bazyl_prost]

zastąpiłbym rycerskie gdzie na dokąd albo wej, miłość to nie
przeżywanie wstrząsów, nie jakieś kompulsje, czasami rzeczywistość skrzeczy gdy znika oszołomienie