Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na parkiecie białą farbę rozlać
kwiat wyrzucić precz
zniszczyć bliski sercu piękny obraz
już nie ważna rzecz

zwinąć wszystkie czerwone dywany
bo straciły blask
zmienić meble pomalować ściany
nim zrobi to czas

pozostawić wszystkie domy z piasku
niech rozwieje wiatr
obudzić się w kolorowym brzasku
dostrzec inny świat

jedną myślą schematy obalić
napiętnować zło
zniszczyć bestię wraz rózgą ze stali
z wiarą tworzyć los

Opublikowano

Jacku myślę ,ze pod przykrywką tych metafor kryje się zupełnie inne przesłanie- ba poleciałeś po ówczesnym ,,,,,,,!
I to świetnie , bo to sztuka , w namalowane wtrącić to co się .....!
Przepraszam ,ze nie piszę wprost , ale dam upust czytającym!
Pozdrawiam!

Opublikowano

Tekst się rwie, chociaż konsekwencja przemiennych rymów żeńskich i męskich w układzie krzyżowym jest zachowana, to jednak źle się czyta. Rozumiem, że teraz trzeba wymyślać różne formy stylu tradycyjnego tzw szlachetnego wiersza, ale ten zapis nie daje nic, degraduje szlachectwo w głębokie średniowiecze.
Pozdr.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a moę nie ma już zbiorów pustych są zamknięte i otwarte


kolorystyka dobrana do sytuacji a czerwony nic nie przyśpiesza

pozdrawiam


czerwony przyśpiesza bicie serca lub odwrotnie, zależy od rodzaju psychodramy i tego kto jest kim , pozdrawiam umiarkowanie, czerwień to tandeta

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Masz na myśli swoje życie ?
    • @Berenika97 ... życie nabiera treści przez naturę człowieka jeszcze wiekszej przez kontakt   ten nie zawsze siega nieba ściele się po ziemi gubi  w zatłoczonych myślach  zagląda  do przeszłości tam szuka odpowiedzi  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Ajar41 Ja tylko cierpliwie sam siebie poprawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @tie-break To bardzo poruszająca baśń o sile słowa i o granicach, które nie są murem, lecz formą ocalenia. Dziewczyna – miasto zostaje w pamięci na długo. Jej „nie” brzmi tu jak akt odwagi, a nie chłodu. Dziękuję za historię, która pokazuje, że czasem największą troską jest pozwolić drugiemu być sobą, nawet jeśli oznacza to zimę. To opowieść o tym, że nawet czuły gest może być za blisko, jeśli ktoś stoi na ruinach własnej historii.   Dziewczyna nie jest okrutna, jej „nie” nie jest karą - jest pamięcią. Poeta nie jest tu czarnym charakterem. Jest człowiekiem, który kocha, ale nie potrafi nie chcieć więcej. I właśnie w tym miejscu boli go najbardziej, bo miłość bez posiadania jest najtrudniejszą z miłości - ale jest. :)
    • Nie ma co się oglądać na ludzkich dobrach, tylko Jezus jest dobrocią:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...