II. bitwa

[Magdalena_Blu]

zasieki z fiolek
cienkich igieł

higieniczne mundury
jednakowo ustawione zegarki

nasze ciała wyszły z morza po oddech
gorzkie tchnienie modlitw
i żadna transfuzja nie przetoczy myśli
żaden wiersz

więc gramy w wojnę na krwinki
aby wejść w miękki strach
zaklinać płyny

nagle mówisz

nieważne co mnie zje
byle nie zdychać w korytarzu
bez celu

[maria_bard]

To bardzo mocny tekst. Złożony. Mniej wprawny (- a) musiałby napisać kilka stron podaniowego papieru. Zamknęłaś wszystko w kilku wersach.

"Miękki strach" (znakomite) przed odchodzeniem w bezgłośnej, bezosobowej nibybiałej samotności. Bardzo mi ostatnio bliski temat, dlatego dojmujący.
Jestem poruszona. Wrócę. To pierwsze wrażenie.
Pozdrawiam, Magdo. E.

[Malarz_]

Oj przetoczy np:

miecz archanioła rozbłysł
mrok i ciemność prysły
wygnany przeklęty ucieka
to powieść nieznana jak rzeka

Trzeba innej względności teorii
we śnie ją masz lecz wśchód zapomni

Takich tekstów masa jest w różnej postaci trzeba inaczej. Fronty zasiek z.fiołków są ok i tak dalej tym stylem pociągnąć;-)
O i wtedy 22 wiek będziie.

[Stefan_Rewiński]

B. dobry. Pzdr.

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo to taki temat, emocjonalny, a w wiersz staram się je upychać ciasno:)
Pozdrawiam.

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale, że co, że podniośle? No może trochę faktycznie czasami uderzam w ten ton, niby z założenia, ale dzięki - będę miała na uwadze:)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki - pozdrawiam.

[Malarz_]

Zamotywowany tytułem, zacząłem pisać wreszcie powieść:-)
Podniosłych tonów w rymowanych nie widać i rymowane wolę. Durna rymowanka ma wtedy więcej poezji niż tekst w swobodnej tonacji.
Zacząłem powieść i ręce mi opadły:-) Toż wiecznie będę ją pisał.
Te fronty, mundury czynią go podniosłym, okopy zmienią podniosłość. Trzeba nisko się czołgać tuż przy ziemi.

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawe z tą powieścią:)

[Marek_Petrykowski]

Ona leży i ostrzy pazurki;
przeszła wiosna, lato. Zmarzły palce -
zaczynamy mówić sobie
po imieniu

Przepraszam; długo
zaciskasz i bijesz...

Jesienią? Zimą? Ach, przeciekła
przez szybę - telepatycznie
czarna jej chmura - jak kot
- na trawnik prześcieradła

Zmieniła twarz; łagodny żal - pozostał
Deszcz, jak deszcz...

[Mariusz_Sukmanowski]

Po przeczytaniu jedno przyszło mi do głowy: UCIECZKA!!!
Nie od wiersza: z korytarza ,z "fabryki" fiolek i strzykawek.
Świetne.
pozdr
To "aż" konieczne?

[Nata_Kruk]

Ta "bitwa" działa na wyobraźnię i to bardzo, dobra gradacja nastroju i dobrze rozstawione "zasieki na froncie" Magdaleno, nie mam uwag, bo maleńkie "aż", nie powinno za nią uchodzić.
Pozdrawiam.. :)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oooo, pięknie:)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja się męczyłam czy "i" czy "aż":) Dzięki - wywalam.

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bitwa to bitwa, z zasiekami i okopami.
Dzięki:)

[janusz_pyzinski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

całość pozostanie we mnie a najbardziej to

pozdrawiam

[Bernadetta1]

Mnie też się podoba choc z reguły nie lubię aż tak mocnych,dobitnych tekstów:)pozdrawiam

[andrzej_barycz]

"Na frontach" - zbędne, tworzące opisowy, reporterski dystans, jakby ogląd z zewnątrz. Niby detal, ale to właśnie detale przenoszą tekst z poziomu "dobry", na "bardzo dobry".

[Anna_Myszkin]

Nie gadasz po próżnicy - bardzo cenię konkret.
Dobrze, że bez "aż", które stawiało granicę, ale nadal trochę żałuję, że forma wywaliła na śmietnik "w korytarzu".
Pozdrawiam :)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bez "frontów" tak samo:) Dzięki.