Podróż

[Jan_pradera]

Oddycham

Ja, wieczność, czerń, wieczność, Ja
czasem trudno zasnąć przez nadmiar
smutku, życia czy śmierci
oniryczne wizje są ukojeniem, ale tylko chwilowym
W końcu trzeba wstać
wieczność, Ja, wieczność, Ja

kolejny haust
zimno tu, może to i lepiej
dreszcze przypominają o życiu
wieczność, Ja, wieczność
uwielbam smak kindzmarauli pitego przy kominku
zapewne tak smakuje niebo
Wieczność
delikatnie słodka nieskończona biel

[Jan_pradera]

Nie ma nic przyjemniejszego niż dekadentyzm

[Jan_pradera]

Haust wieczności

[Malarz_]

Żeby tak pierwszą strofą błysnąć oślepiająco???

[M._Krzywak]

To jest tak, jak się pije denaturat przy ognisku z ławki w parku. Oczywiście mowa o podmiocie lirycznym :)))

[Malarz_]

Ja tam nie pijam najwyżej kawę. W pierwszym wersie dwie wieczności. Dalej czytam znowu dwie plus ja czyli psalm ale dalej nie ma!?!
Na jednym zbłocą na drugim ozłocą.

[andrzej_barycz]

oddycham
ja, wieczność, czerń, wieczność, ja

czasem trudno zasnąć przez nadmiar
życia lub śmierci
w końcu trzeba wstać
po kolejny haust
zimno tu, może to i lepiej
dreszcze przypominają o życiu
uwielbam smak kindzmarauli pitego przy kominku
zapewne tak smakuje niebo

wieczność
delikatnie słodka nieskończona biel


Korekta raczej niezbędna, pozwala wierszowi "oddychać".

[Jan_pradera]

Dziękuję :), cenna uwaga rzeczywiście z tą korektą lepiej się czyta, ale zmienia się też treść przekazu

[Malarz_]

Korekta lżejsza o parę ton wieczności;-)
Czy zmienia przekaz? Moim zdaniem nie, gdyż główne zdanie. zostało:

oddycham
ja, wieczność, czerń, wieczność, ja

Nie wiem tylko po co czerń, wieczność przecież i tak z ciemnością się kojarzy.

[Jan_pradera]

Nie chodzi o czerń jako kolor, tylko o czerń jako masa ludzi