Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ty, co rękę na muchę podnosisz,
Gdy bzyczy za głośno, gdy wiatr ją nosi -
Odpowiesz za mordy, za stosy, za kości;
Za rzezie i bitwy w szale wrogości.

Ty, co dziewczę łakomie postrzegasz,
Bo piersi uchyli, gdy suknię ubiera -
Odpowiesz za gwałty, za krzyki, za jęki;
Za szaty zrywane, dozgonne lęki.

Ty, co łgarstewkiem rzucasz przy kolacji,
By wybrnąć z trudnej przecie sytuacji -
Odpowiesz za kłamców, oszustów, fałszerzy;
Za święte nieprawdy, za tego, co wierzył.

Ty, coś brata w potrzebie ominął,
Gdy samotność cierpienia jedyną była winą -
Odpowiesz za gorycz, za szarość, za rozpacz;
Gdy z łoża śmierci nie będziesz mógł powstać.

---

Wyszła mi trochę nader patetyczna i nierytmiczna końcówka, może ktoś ma pomysł na zmianę, jeśli mu się spodoba.

Opublikowano

znaczy się że Hammurabi był pikuś
Potrafimy pójść znacznie dalej
A co uciąć za przywłaszczenie lub nadgryzienie banana czy innego batonika w supermarkecie?
A co wydusić za pomacanie sprężystej i apetycznej skórki pomarańczy w celu sprawdzenia dojrzałości ?

Zasada sklepowa brzmi ,,towar macany należy do macanta(tki),,
Temat trudny ale bez przesady
Chyba odszedłem od tematu:)))

Opublikowano

Ty, co teksty wklejasz na portale
Co poezją chcą być, a nie są nią wcale
Odpowiesz za zbytnią emfazę i stosy patosu
Za jęki zawodu czytacza co szuka rozgłosu...

ech, przynajmniej się pośmiałem dziś z tej muchy
...a może tu chdzi o Ministrę Muchę?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski - transcendencja przekraczająca granice uczuć i myśli. Tak daleko i tak blisko. Niebo błękitne. Piękny
    • „Niebo”   Przyglądam się za dnia niebu i w błękicie jego chmurom — tym białym i siwym kłębom, jakże piękną są naturą.   Wyglądają tak potężnie, choć są tylko mgłą, oparem, suną wiatru lekkim pędem, ulotne, z anielskim czarem.   Kształtami się wciąż formują, wyszukać w nich można wszystko, gdy uważnie się wpatrujesz — artystyczne to igrzysko.   Wzlotem własnej wyobraźni — te ludzkich wyrazów twarze, obrazy porównań z marzeń, i lasów, i rzek pejzaże.   I stworki wszelakiej maści, z groźnie śmiesznymi pyszczkami, w tej wielkiej nieba przestrzeni — przyjrzyjcie się kiedyś sami.   Przyglądam się niebu nocą, w kosmosu kresów głębiny, czerni, gdzie gwiazdy migocą srebrem blasku jarzębiny.   Widzę gwiazdozbiory znane, w astronomii określone, widzę też nieopisane, w mej wyobraźni tworzone.   I widzę co wymyślane, z gwiezdnego centrum ogródka, przez ludzkość wyczekiwane — to przybycie ufoludka.   Wystarczy nam zamknąć oczy, obserwując gwiazd miliony, by zobaczyć, jak on kroczy, gwiazdami przyozdobiony.   Przybysz ze świata innego, fantazją naszą stworzony, tej nocy nieba gwiezdnego — spróbuj, będziesz zadziwiony.   Leszek Piotr Laskowski
    • Violu cudowny wiersz, moi poprzednicy pięknie podsumowali wiersz, wiec tylko biję brawo:):)
    • Maj ma coś w sobie, że rozkwitają jabłonie i dziewczyny:):) bardzo subtelny wiersz:) serdecznosci Bereniko:):)
    • Refleksyjnie o darowaniu prezentów, czasem się zastanawiam jak dużo funkcji spełniają prezenty i jak dużo można poprzez nie powiedzieć...serdecznosci Alinko:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...