Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jestem biało czerwony
bez żadnego patosu
całkiem biały na zewnątrz
a czerwienię się w środku

zamykany w fabryce
ciągle tęsknię do słońca
i bieleję po wierzchu
choć czerwone mam wnętrze

czas mój tutaj i teraz
miłość wiarę nadzieję
chciał mi znowu odebrać
lecz się ciągle czerwienię

i wciąż bielszy się staję
cudem żyjąc od środka
nie pomogą tu spraje
tych kolorów nie oddam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Na dobrą sprawę treść jest zamknięta (jest początek, jest koniec) więc zamiast przydługiego tytułu po prostu: "rozmowa z graficiarzem".
Trafna obserwacja. Biało - blado - nijako. Bo tak jest nijako na zewnątrz.
Opublikowano

pierwsze wrażenie miałem nieprzyjemne gdy skojarzenie przyszło
z flagą i państwem
by być jasnym, polska kojarzy mi się fajnie pod względem
multi-personalnym
lecz żle gdy dodajemy do tego rzeczywistość w jakiej ci niejednokrotnie
wspaniali ludzie muszą się obracać, czy raczej- dusić
smucę się że nie stać mnie by żyć tam prawdziwiej i pełniej
bo to jest moje naturalne środowisko
a tu wcale nie żyje mi się lepiej,
lecz łatwiej
materialnie
trudniej- mentalnie

z wiersza wydobywam fajne refleksje
oddaje to co ma najlepsze gdy spojrzeć uważniej
pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



w znacznej mierze, niestety, muszę się z Tobą zgodzić. jak większość z nas, którzy tu jeszcze zostali, doskonale odczuwam to na własnej skórze.
bardzo się cieszę, że, pomimo pierwszego wrażenia, doszukałeś się czegoś wartościowego w tym wierszu :).
dziękuję za czytanie i pozdrawiam serdecznie :)
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski - dzięki - 
    • „Kac”   Jeszcze głowa nie pracuje, szeptem mowa, mętny wzrok. Życie trwoni, czas marnuje — stan agonii, istny szok.   Wszystko boli, wszystko nęka, w uszach piszczy, nery łupią. W gardle smoli, żołąd pęka, brwi się marszczą w minę głupią.   Ciężko znaleźć myśli w toku — tylko człowiek jest tak głupi, by się czuć jak śmieć w rynsztoku; żeby struć się — wódkę kupi.   Zdychać, rzygać, odchorować, jeszcze powie: „Kwestia bycia, po to, żeby odstresować — bez imprezek nie ma życia!”.    A piąteczek już się kłania,  Weekendu miną radosną, po co tyle tu gadania, abstynencja? — z przyszłą wiosną.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Alicja_Wysocka jedna mniej czy jedna więcej jeśli z chęcią się zaręczę, co horyzont, to atrakcje - znika całe męstwo babskie    ;(    
    • Zanim powiedziałeś, że to koniec - mrok siadał naprzeciwko. Patrzył w oczy tak długo, aż zacząłeś wierzyć,że nie ma wyjścia. Przepisał ci świat swoim alfabetem. Drzwi nazwał ścianą, okna - przepaścią. I uwierzyłeś fałszywemu prorokowi, który każde "jeszcze" przekłada na "nigdy". Przygniata żebra, aby serce przestało ufać we własny rytm. Twierdzi, że rozpacz to jedyny świadek twojego życia, odebrała ci już wszystko i zamknęła książkę. Kłamie!   Rozpacz nie jest autorem. Jest zbyt szerokim marginesem. Zostań, bo ta chwila jest pęknięciem skorupy. A wszystko, co żywe, zaczyna się właśnie od pęknięcia.  
    • ,, Pan jest łaskawy ,  pełen miłosierdzia ,, Ps 145    kamień  rzucony w przepaść  leci na żywioł  w ciemnościach    czasami  go przypominam  mimo ...   porywy chwili  wiodą na manowce    cudem opatrzność  wydostaję mnie na światło  przecieram oczy  nie wierzę że mogłem  tak błądzić  byłem blisko …   miłosierdzie Boże    żyję    nie przepadałem  kolejny raz   Jezu ufam Tobie    8.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia  męki i śmierci Jezusa   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...