Poszukiwacz zagubionego szczęścia

[Alessia]

Wyciskasz życie
jak cytrynę,
pot spływa po ręce
brudnej od uścisków.
Świat krzyczy,
by iść naprzód
lecz uszy zatkane
gliną przeszłości.
Zegarek zatrzymał się
za pięć dwunasta,
jutro domaga się
o swoją kolej.
Dusisz je...by
drepcząc w miejscu
ubijać ziemię
pod fundament śmierci.

[pan_ktotam]

"Zegarek stanął
za pięć dwunasta" - nie podoba mi się ten fragment....

a ogólnie jest przyjemnie... może jeszcze - tytuł mnie trochę rozkojarzył, za bardzo typowy i jakiś taki błędny jak dla mnie.... "Poszukiwacz zaginionego szczęścia" - czy aby 'zaginionego' nie jest przkombinowane???

(coś jak 'poszukiwacze zaginionej arki' - a to dziwnie brzmi)

/pan ktotam

[Messalin_Nagietka]

z wersyfikacją i zegarkiem bym powalczył
MN

[Alessia]

W tytule nie jest "poszukiwacz zaginionego szczescia" tylko zagubionego:).Moze tytuł rzeczywiscie jest typowy,ale nie moge go zmienić, bo wiersz powstał pod natchnieniem tych właśnie słów wypowiedzianych przez kogos mi bliskiego(czyli jakby to uprościć, na początku był tytuł- rzadko mi się to zdarza).Nad wersyfikacją sama duzo myślałam i chyba i tak nie wyszło dobrze. A co jest nie tak z tym zegarkiem??
Wielkie dzięki za komentarze
Alessia

[Messalin_Nagietka]

zegar "stanął" - może - zatrzymał się
MN

[Alessia]

moze...pomyślimy."Stanął" chyba rzeczywiście brzmi mało poetycko:)dzieki za pomoc

[Messalin_Nagietka]

zegarek zatrzymał się (może) pięć po dwunastej

ale to tylko propozycja
MN

[Alessia]

No nie bo jutro by było zadowolone że chociaż jedna nóżką jest blizej niz dalej.A tak czeka sobie w kolejce i się nie doczeka...
Ale wielkie dzięki za zaangazowanie, doceniam
Alessia