Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

samozwańczy władca wszechświata
kompilacja bakterii
uformowana w twór abstrakcyjny
z zaprogramowanym błędem
w centrum dowodzenia

twór

w fantazyjnych maskach
ideologii toksycznych taktyk
pozornej siły
z nieskuteczną eliminacją
nonsensu

generator

pozornych wzlotów
w ostateczny rozpad
zwany niebytem












Copyright by Ewa Krzywka
2012

Opublikowano

Mam kompletnie odwrotnie. To jakaś pseudonaukowa wyliczanka.
"z centrum dowodzenia
z zaprogramowanym błędem" - niezręczna gramatyka

Druga strofa już zupełnie wkręciła się w absurdy. Słownictwo przemądrzałe i egzaltowane.

Wyrazy wykorzystały, jakby dla szkolnego przykładu, wszystkie przypadki. Wyciągnięte ze słowników z różnych dziedzin tworzą bardzo "niedoskonałą doskonałość" , "siłę pozornie silną".


Ostatnie słowo brzydko mi się przeczytało po tym potoku i po wyrazie"rozpad".

Według mnie - to manieryczny sposób na zwrócenie uwagi, a nie poezja.


"Sztuka kocha prostotę"

E.

Opublikowano

Może nie powinienem, ale ja do tego wiersza podchodzę z poczuciem humoru. A przynajmniej mam już dość wszędzie/we wszystkim nic, tylko śmiertelnej powagi (zresztą jak i pouczeń, ograniczeń, zakazów, nakazów). Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Po pierwsze jestem zaszczycony inspiracją, bo jeśli utwór inspiruje do dyskusji, czy napisania czegoś, to oznacza, że kogoś w jakiś sposób dotknął i poruszył sam problem. Tutaj mamy problem zranionej kobiety, mamionej obietnicami i wyznaniami, a następnie ranionej odejściem, zdradą, czy przemocą. Osobiście uważam, że zapytanie mistrza o radę, czy zapytać kobietę przed pocałunkiem z opisaną sytuacją związek ma niewielki, ponieważ samo zapytanie świadczy o ostrożności, nieśmiałości, czy braku pewności siebie pytającego, a te cechy stoją mz, bardzo daleko od charakteru typowego manipulatora, bajeranta czy oszusta. Tacy nie cierpią na brak pewności siebie i nie pytają o rady, lecz obiecują, zapewniają i bajerują do bólu wykorzystując zauroczenie babki i ich wiarę w słowa i obietnice. Często spotyka się opinie, że dziewczyny dobrych, porządnych to nie bardzo, bo ich nie kręcą i wolą tych bad boysów.  W Twoim wierszu to podejrzewam jeden z takich, bezwzględny manipulant. Tacy, powtórzę, nie pytają o radę, czy mają zapytać czy mogą ją pocałować.  Sam wiersz jest bardzo poruszający, przyznam. Pozdrawiam serdecznie. M. 
    • @marekg Nie jestem pewien finału, Marku. Malujesz niczego sobie pejzaż, a później walisz z tym introwertycznym brzegiem. Ale to tylko moja - z definicji krzywa - perspektywa.
    • (...) a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju  I zapomnij że jesteś gdy mówisz że kochasz ks. J. Twardowski.   Odtąd jesteś cały dla niej. Albo bądź pomalutku, jeśli wciąż nie umiesz.   Niczym kawa w kubku stawiana codziennie przed wschodem, na kuchennym stole, przy zaśnieżonych oknach. Czujesz, jak ją budzi, ogrzewa.   I już cię nie ma. Tylko pusty kubek pragnie na nowo aromatu i ciepła, drży jeszcze od dotyku jej dłoni. A ona zmienia się w pierwszy pieszczotliwy promień nad miastem.   Wystarczy ciebie dla niej na wszystkie poranki?   Gdy mówisz, że kochasz, pozwól i zaufaj, niech teraz ona nie zapomni, że jesteś.      
    • Mieszał kolory i przymroził…
    • @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @hollow man
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...