Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zamilkły w rozpaczy nad sobą
odszedł wirtuoz

dziecko w czasie nie zawsze znajduje drogę
granica nie staje się widoczna
zanika

gdzie stoi dobro gdzie zło
szukasz

usprawiedliwienia.

pochylasz głowę przed kulą
dostajesz rykoszetem

sprawiedliwość?

rzeczywistość miesza się z fikcją



www.youtube.com/watch?v=OorZcOzNcgE

Opublikowano

czytam kolejny raz i dopiero teraz do mnie przemówił :)
wszyscy jesteśmy jak te organy, gdy się nami ktoś zachwyca, przez chwilę jesteśmy w środku uwagi, a potem przychodzą nowe pokolenia wynalazków i powoli odchodzimy w niepamięć. podobają mi się wersy z kulą i rykoszetem, gdzie kula dla mnie jest próbą przewidzenia przyszłości (kryształowa kula wróżki), a rykoszet, to to co nas może spotkać. myślę, że 'mieszanie rzeczywistości z fikcją' całkiem nieźle może oddawać link do Stop, Sam Brown, podesłany przez cezarego. nie wiem, ale podejrzewam, że w utworze z końca lat osiemdziesiątych użyto syntezatora naśladującego organy Hammonda.
pozdrawiam i do poczytania :)

Opublikowano

Mam wrażenie, że to "migawka" na ostatnie zajście na premierze filmu, a organy są tylko "przykrywką" do gry.. słów.
Wersyfikację chyba bym zmieniła, a nad sprawiedliwością można dłuuuugie rozmowy prowadzić, tylko kto ich wysłucha...
Emmko, jedno słowo podmieniłabym.. dostaniesz.. loda, nagrodę, bilety itp... ale rykoszet, a jakby.. dopadnie cię rykoszet.?
Podoba mi się, treść, to "niemy krzyk", niestety... weź to za komplement.
Pozdrawiam... :)

Opublikowano
Słodkie dziecko, z czasem dostrzeżesz granicę
Granicę wyznaczoną pomiędzy dobrem i złem
Widzisz tego ślepca strzelającego w świat
Kule latają, zbierają żniwo
Jeśli byłeś zły, o Panie z pewnością byłeś
A nie zostałeś trafiony latającym ołowiem
Lepiej jeśli zamkniesz oczy i pochylisz głowę
Czekaj na rykoszet

to w luźnym tłumaczeniu słowa piosenki Child in time (dziecko w czasie)

wiersz ma odniesienie do śmierci członka zespołu, który był niekwestionowanym wirtuozem organów Hammonda, ale też do treści jednej z najpopularniejszych piosenek Deep Purple...od dzieciństwa szukamy drogi mając nadzieję na dobre życie.. wtedy inaczej spędzało się czas, dzisiaj internet i komunikatory rządzą światem, szczególnie młodych, a granica między dobrem i złem jak zwykle cienka...
takie tam refleksje...
dzięki za Waszą obecność pod wierszem, pozdrawiam:))

ps. Anno, masz rację- drugi wers poprawiłam - teraz mówi dokładnie to co chciałam przekazać (było : nie ma wirtuoza)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Violu, a skąd to wiesz. Masz boskie widzenie? Wytłumacz nam to, prosimy.
    • – Kłamstwo, jakieś ty śliczne! – Bom ja na miarę odbiorcy płodzone,    Prawdy zaś kształty przez fakty skrojone. –    Grono fanów nieliczne,    Krytyków zaś ma mnóstwo.    Ja nie, mą togą do gustu mimikra,    Póki mnie nie rozbierze „pani przykra”,    Obnażając żem głupstwo.    A ty, czyś gotów ściągnąć    Twych rozszalałych wymogów wściekły cwał?    Jeśli nie, to czyś godny, byś prawdę znał?    Więc, przede mną kark racz zgiąć!   Ilustrację: „Hołd Kłamstwu” sporządził „Perchance”, pod dyktando Marcina Tarnowskiego.   PS. W tej poetycznej alternatywnej rzeczywistości kłamstwo zostało zantropomorfizowane do młodzieńca imieniem Kłamstwo, więc z dużej litery.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poznałem sposób w fizyki wzorach, jak tworzyć wymiary jeszcze nieznane, i między znakami, w cichych pozorach, nasze istnienie mam zapisane.   Jest tam dom trwały i łódź, która znika pod turkusem fal i pod nieba blatem, a człowiek w ciszy w przestrzenie przenika, szukając miejsca pomiędzy światem.   Kwant i olbrzym — dwa rytmy istnienia, bliźniacze odbić ukryte w uczuciu, jakby dwa losy w chwili patrzenia zostały nagle splątane w przeczuciu.   Krzywizna przestrzeń łagodnie nagina, czas się odsuwa jak brzeg od przypływu, zieleń jak puch dzikich gęsi się wspina nad klif trzydziestu stóp nad odpływu.   Stoimy długo nad wodą w milczeniu, od grani chłody powoli spływają, a nasze dłonie w jednym drżeniu światy możliwe na chwilę stwarzają.   Bo w świecie kwantów wszystko się zdarza dopiero wtedy, gdy ktoś spojrzeć umie. Może więc miłość jest tylko pomiarem chwili, która istniała w rozumie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zuch! tylko po co przy tym sprawiać przykrość innym? :)
    • @Charismafilos jestem dzika, może dlatego.:) potrafię się oswajać:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...