Oddalana śmierć.

[Leszek Piotr Laskowski]

"Oddalana śmierć"

 

Jestem tu jeszcze na chwilę,

moje sekundy mijają.

Myśli o śmierci odległej,

pozostałe gdzieś tam w tyle,

do przyjaciół mnie zbliżają.

 

Tych od dekad mych znajomych,

dziś już po siedemdziesiątce,

planujących jeszcze lata,

idących myślą w fantomy

z trochę płochą wiarą w mżonce.

 

To, co życie im wydłuża

z roku na rok planowaniem,

<nie myślenie o starzeniu>

– rezultaty dobre daje

w takim planie – przedłużanie.

 

Bo w spacerze ku końcowi

nie o metę przecież chodzi,

lecz by karmić głodną duszę,

wbrew staremu zegarowi,

czymś, co jeszcze się upłodzi.

 

Więc planujmy swe ogrody,

choćby jesień już nastała,

bo póki życie nas cieszy,

idąc przez warzywne płody,

śmierć mniej będzie nas nękała.

 

Leszek Piotr Laskowski.