* * * (przeżyliśmy radośnie...)

[dawniejbezet]

* * *

przeżyliśmy radośnie
nagły atak lata
zaplątani w dzikie słowa

potem były pytania bez sensu
odpowiedzi bez odpowiedzialności

mężczyzna który oddaje się
przez krew
jest jak chłopiec bez łódek z kory

kobieta zawrócona w połowie drogi
traci imię
chcąc wiedzieć kim jest

teraz mamy spodziewany
akt zimy


/11.2010 - 01.2011/

[Anna_Para]

Dałabym w poincie:

spodziewany atak zimy

Ale mogę się mylić;)

Lubię Twoje wiersze. Pozdrawiam,

Para:)

[dawniejbezet]

Tylko latem stać mnie na atak - zima to czas aktów (strzelistych!).
Gra słowami (ta) jest zamierzona, wiele znaczy.
Lubię, że lubisz - to sympatyczne, X.
Pozdrawiam

[aluna]

Wczytana,,,chciałam wybrany zacytować , ale,,, ujął cały! ! !
Pozdrawiam!

[Alina_Służewska]

mnie tym razem wiersz ani
ziębi ani grzeje -

czytelnie...

pozdrawiam:)

[Gość]

Zakończenie jest rozbrajające...pozdrawiam

[maria_bard]

"kobieta zawrócona w połowie drogi
traci imię
chcąc wiedzieć kim jest"

...i tu się zatrzymałam... sięgam po doświadczenie i...nie jestem pewna, czy tak jest w istocie.
To zależy od wielu...

Ostatni dwuwers jest znakomity. Zamyka trwale w zamrożeniu "zaistniałości".
Stało się.
To też jeden z bardziej oszczędnych w słowa pańskich wierszy i tak lubię. Nawet "dzikie" bym wyjęła :-).

Pozdrawiam.E.

[Stefan_Rewiński]

Wierszyk oki, ale lata ni ma, a do zimy ho ho. Pizdry.

[Wawrzynek]

kobieta zawrócona w połowie drogi
traci imię
Bywa też , że mężczyzna traci imię...zapomina się o nim, albo bardzo chce się zapomnieć...a w sercu następuje ochłodzenie, choć lato / umowne/ było gorące.
Jakoś lepiej mi się Ciebie czyta w krótkich formach.
Bardzo mnie wiersz ujął.

[były__premier]

impresja, a chciałoby się poczytać bardziej przepalone 3 gwiazdki;)

[dawniejbezet]

Dziękuję wszystkim za czytanie i uwagi (również te czułe i rozbrajające).
Doświadczenia są indywidualne (co nie znaczy, że jednostkowe).

Pozdrawiam

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę czytać. Albo nie.
Stara prawda mówi, że jesteśmy w stanie tyle wyczytać z wiersza, ile mamy w sobie.
Pozdrawiam

[Jolanta_S.]

czekam na odwilż.

w ostatnim czasie jedyny poeta na orgu, którego wiersze warto czytać...

gdyby pan Bogdan podesłał mi swoje "przeczytane" co stoją na półce...
zapewne znalazłabym w nich dużo dla siebie,
a i proszę nie pisać o komplementach... bo to nie one.

serdecznie

[dawniejbezet]

Pozdrawiam, pani Jolu (bez komplementów).Nie ma rzeczy niemożliwych, są tylko trudne i odstawione.

[Jolanta_S.]

interesują mnie odstawione z "Przebieranki"
zaraz napiszę wiadomość - na org.

[Marek_Petrykowski]

skąd ja to znam - wrasta się z obojczykiem - potem nigdy nie ufa wodzie bez zapachu kobiety - w akcie zimy jest chropowatości kwantu światła - dla mnie mocarny wiersz. Pozdrawiam.

[dawniejbezet]

Dziękuję za empatyczny odczyt; coś w tym jest.
Pozdrawiam

[Leszek_Nord]

pierwsze trzy wersy - to mocne, dobrze brzmiące wejście. Po takim trudno utrzymać poziom, Tobie się udało, jest ciekawie choć najmniej w pytaniach i odpowiedziach. Całość precyzyjnie przemyślana, co widać w "akcie zimy", który niczym się już nie da zastąpić. Pozdrawiam.

[Magda_Tara]

są rzeczy niemożliwe, nie sądziłam nawet jak bardzo. i ostateczne.
a wiersz - jeden z piękniejszych.
pozdrawiam.

[Kaliope_X.]

biorąc sytuację przedstawioną jako "epizod", zastanawiam się, czy zawsze trzeba coś stracić, żeby zyskać - "coś". na ile to jest dla nas ważne lub epizodyczne, na tyle wdrukowuje się dużymi literami lub tylko mija z nagłym atakiem lata.
doświadczenie jest indywidualne. akt zimy pokazuje jednak "wagę" wcześniejszego - "radosnego...". z tym, że chwila jest tylko... chwilą. o wers dalej byłby już inny świat.

podoba mi się wiersz.

kłaniam się,
in-h.