Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nasze wiosny
doczekały końca świata
a my zdobywcy biegunów
nadajemy kodem morse'a

tak tak tak

stąd gdzie myśli prawie zwyczajne
z imienin cioci
lub innych zagubionych wymiarów
wystukujemy wiersz

wciąż ten sam

Opublikowano

Jak miałem 12 lat to alfabet Morse'a miałem w jednym palcu :) Ale już nie pamiętam - oczywiście z wyjątkiem ...---...
To była taka dobra metoda nauki, poprzez sylaby wyrazów zaczynających się na określoną literę. Sylaba z samogłoską "o" to była kreska, pozostałe kropki :)

Opublikowano

W dobie rozwoju techniki, elektroniki, podróży kosmicznych;
tak, tak, tak,, coś w tym jest, faktycznie.
W kosmos też wysyłamy szyfrowany tekst. I nadsłuchujemy.
Może kiedyś nam ktoś odpowie. Jak się zastanowić, to tyle różnych
wynalazków wprowadzono w życie, w tak krótkim czasie!
A Internet?!
Lubię takie wiersze. Podoba mi się, zwraca uwagę na sprawy, wobec
których przechodzimy obojętnie, nie zauważająć ich.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ja myślę, że każdy z nas wysyła sygnały, nawet podświadomie. Jedni - SOS - inni - zobacz co jestem wart, itp., a możliwości teraz jest coraz więcej:)
Dziękuję za wizytę i również pozdrawiam:)
Opublikowano

na każdym biegunie
ile ich się zmieści
w czterech porach czasu

na każdym zaczyna się
nowy wymiar
stary alfabet

głuche tak tak tak

jeszcze jeden wiersz
dobrym zwyczajem
wystukany przed końcem

świata, ta, ta, ta...

tajemnica przedwiośnia.



bardzo refleksyjny wiersz. skoro wystukiwany jest wciąż ten sam, to może koniec jeszcze daleki? a na biegunach wiosna - zdobyta... albo jeszcze przed... :)

kłaniam się z serdecznym pozdrowieniem,
in-humility.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia Doskonale przedstawiony autoportret kobiety zmecząnej byciem  Perfekcyjną Panią domu
    • @Konrad Koper Podsumówując, głupota materializmu.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Żadnego zaskoczenia. Piekło jest dokładnie takie, jak mówili. Autor nie próbuje go unowocześniać. 
    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...