Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

aż do nasycenia
napełniasz spragniony kubek
żywą wodą

na pustyni smakujesz
jak nikt
gdy nawilżam oschłości
słowem życia

znika krzątanina pokus
w ciemnej dolinie
nawet nocą stawiasz
na straży anioła

nie zginę odkąd jesteś
w pszennej drobince

Drogą Prawdą
i Życiem

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Krysiu:)

staram się uważnie czytać wiersze
nie zwracając od razu uwagi na to
kto jest jego autorem

masz swój styl - już go rozpoznaję:)

wiersz robi wrażenie - zatrzymuje wycisza:)

z przyjemnością poczytałam
pozdrawiam z pluszakiem:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wiem, tytuł nieco przewrotny w stosunku do treści, ale...zamierzony :)
cieszę się, że czytałeś z przyjemnością i odczułeś "urok świeżości",
dziękuję, Kredensie i serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


widzisz? to się sprawdza! bratnie dusze czują podobnie nawet na odległość, bo "nadają" w jednym duchu :))) i to jest piękne!

dziękuję z serca i pozdrawiam cieplutko, Aniu - Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Krysiu:)

staram się uważnie czytać wiersze
nie zwracając od razu uwagi na to
kto jest jego autorem

masz swój styl - już go rozpoznaję:)

wiersz robi wrażenie - zatrzymuje wycisza:)

z przyjemnością poczytałam
pozdrawiam z pluszakiem:)


Alu, skoro "wiersz robi wrażenie - zatrzymuje i wycisza", to znaczy, że spełnia swoje zadanie, a więc...cieszę się baaardzooo i dziękuję za taki odbiór :))))))) a i jeszcze za "rozpoznawalność" *D
cieplutko pozdrawiam - Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


masz rację ..."chimery na smyczy" są trudne do okiełznania, nieraz trzeba zapierać się do granic ostatka, żeby nie dać się "porwać w cug" razem z nimi ;-) grunt to im nie poddawać się!

dziękuję Sylwku i cieplutko pozdrawiam :))
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




ja za Zbyszkiem, wszystkimi palcami, ale mogę tylko jeden plus!
przepięknie.
ściskam serdecznie.
:*
Madziuś, serdeczne dzięki za "przepięknie" :))
buziaki i uściski!
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...