Najbliższa z dróg

[Oxyvia]

Kaliope, wiersz piękny i w moim ulubionym stylu. Zapluszam, oczywiście.
Ale mam jedno drobne ale:
"najbliższą kroczy z dróg - w serca potrzebach"
- ten ostatni wers jest niezręczny, kostropaty, nierytmiczny, niemelodyjny, niezrozumiały - psuje cały wiersz na zakończenie. A to puenta, a więc wers najważniejszy. Proszę, spróbuj go uładzić i wyszlifować, bo szkoda tak wspaniałego klejnotu...
Czasem lepiej dodać całą strofę, jeśli trudno coś wyrazić jednym wersem, niż zepsuć wiersz tymże jednym, niezgrabnym wersem.
Pozdrówka. :-)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxyvio, dziękuję. Bardzo - za czytanie i ważną uwagę. Tym bardziej, że to kolejna odnośnie puenty. Chyba jest tak, że bardzo trudno mi spojrzeć z dystansem - uważałam, że puenta jest dobra. Zawiera najważniejszą myśl. Bardzo mi leży na sercu, że "niezrozumiała"!
Spróbuję naprostować tę niezgrabność, ale chyba potrzebuję czasu - za dwa, trzy dni może uda się spojrzeć świeżym okiem :)

Za tak wiele życzliwości w komentarzach, najszczerzej dziękuję. Ciepło pozdrawiam!

in-h.

[Nata_Kruk]

Wiersz urzeka, taki, jakie lubię... czytałam trzykrotnie, żeby się nacieszyć.
Co do ostatniego wersu... myślałam, jakby to, ale gdzie ja tam coś wydukam
z głowy, skoro zaczarowałaś mnie tym... Pozdrawiam... :)

to nic, że twoje niebo w końcu świata
słońce na znak zalotnie puszcza oko
siostrę mi zsyła w tęczy, z deszczem brata
gwiazdom kołysać każe w noc głęboką

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wspiąć się i chwycić baśniowe obrazy
a w wierszu zamknąć echo ciepłej nocy
w siwym blasku księżyca je rozmarzyć
i oddać gwiazdom, by nie przeuroczyć :)


serdecznie dziękuję za tę lekkość, za czytanie i barwny komentarz - niezmiernie mi miło!

pozdrawiam z uśmiechem,
in-h.

a gdy cię senność błoga ukołysze
kiedy popłyniesz aż do świata krańca
sen kolorowy scenariusz napisze
tak jak paciorki jednego różańca:)

z serdecznym pozdrowieniem:)

[Kaliope_X.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nato, gościć Ciebie tutaj to zaszczyt! Że trzykrotnie czytałaś - tym większy! A jeśli zaczarowałam, to... trzeba to szybko odczynić :) bo to Ty, Nato, musisz zaczarowywać swoją poezją! Wciąż i wciąż, i... :)

kłaniam się wdzięcznie,
in-h.

[Kaliope_X.]

a gdy cię senność błoga ukołysze
kiedy popłyniesz aż do świata krańca
sen kolorowy scenariusz napisze
tak jak paciorki jednego różańca:)

i nie chcę wracać zbyt szybko z tych nocy
dniom się przyglądać w tęsknym blasku słońca
z gwiazdek na niebie uplotę warkoczyk
po nim drabinką pobiegnę do końca :)



Bolesławie, pozdrawiam z ukłonem, niezmiennie wdzięczna :)
in-h.