Ty na Marsa,Ja na Venus

[Noa_M_]

Z dala od siebie żyjemy
Ja wracam na Venus a Ty na Marsa
Swojego ciepła juz nie czujemy
Wspólne życie to juz farsa

Własna osobowość ci oczy zamydliła
Przeświadczenie ze stoisz wyżej
Moją wartość ci przysłoniła
Zawsze spychana byłam niżej

Szala życia nas chwyciła
Ten związek nas przerasta
Może przeznaczenia pomyliła
I nazwę tego małego miasta

Sensu w nas całkiem brak
Uczucia potokiem już nie płyną
Wiem ze czujesz sie jak wrak
Ja przytłoczona jestem tą rutyną

Czego oczekiwałeś?
Że bólem zatrzymasz mnie?
Sama zadbać o siebie lepiej umiem
Nie potrzebuje juz Cię

Mówie dość łzom przelanym
Z równowagi mnie nie wyprowadzisz
Dość złym uczuciom w kąt chowanym
Szczęściu memu juz nie zawadzisz

Dziś czuje sie ważniejsza
Swoją wartość odnalazłam
Emocjonalnie i psychicznie mocniejsza
Siłę w sobie teraz znalazłam

Wiem łatwo nie będzie
Te chwile razem spędzone
Przypominać ci będą mnie wszędzie
Są w sercu głęboko zakorzenione

Sam nie wiedziałeś czego chcesz
Górując tyle lat nademną
Teraz mówisz ze juz wiesz
Chcesz dzielić życia chwile tylko ze mną

Ja juz nie wierzę w Twoje słowa
Za dużo padło ich w przeszłości
Nanic ta twoja przemnowa
Bo brak jest w nas miłości

[Rihtik Stempelek]

Jeśli... to smutne. Dobrze że zdobywasz się na coś takiego. Nie mogę napisać, że miło się czytało, ale mądrze... tak. Serce musi być mądre, bo w przeciwnym razie głowa od niego zgłupieje.

[Noa_M_]

W większości przypadków serce i rozum nie współpracują ze sobą...Lecz znam jeden sposób na ich wspólne działanie przy tworzeniu w moim przypadku przelewanie na papier uczuć i chwil z życia. Serce inspiruje rozum ubiera w zdania.. Może gdy juz to sie opanuje współpraca ich przejdzie na inne fora życia?A moze jestem tylko marzycielką... Pozdrawiam