muchy w klatce na słonie

[Grażyna_Kudła]

na spacerze bez trzymanki
przyziemnej wersji znaczeń
nie ma fikcji
która nie otarłaby się o prawdę


patrząc na wisielców z bliska
widać lepiej że karmienie
przez rurkę im nie służy
zaczynają skrzypieć
strzępy zimna skulone w zaułkach
murów odzianych drutem

rozchodzą się w milczeniu ciała
betonu sterczące żebrami
drążą promienie
do rozumienia światła
w głowach przechodniów
jest rozwarcie
rodzi się kolejny banał

nie pozbawiaj ich tlenu
madonno od ziaren
leć do zapładniaczy chleba
nie przyprawiaj aureoli
ale nie żałuj nieba

ziemia nie dojrzewa cierpkimi owocami
stygną ze świtaniem

[maria_bard]

Grażyno, tym razem kilka słów więcej, jeśli Cię nie zanudzę.

To jeden z najlepszych Twoich wierszy. Nie pasuje do nazwy rubryczki :). To raz.

Dwa: konkrety:

Pierwsza strofa - świetna, nie wymaga ani kropki więcej, mniej czy inaczej.
Natomiast (dla siebie) dokonałam pewnego zabiegu z następną częścią:


"patrząc na wisielców z bliska
widać lepiej że karmienie
przez rurkę im nie służy
zaczynają skrzypieć
strzępy zimna skulone w zaułkach
murów odzianych drutem

rozchodzą się w milczeniu ciała
betonu sterczące żebrami
drążą promienie
do rozumienia światła"

I to jest odrębny wiersz.

I teraz:


"na spacerze bez trzymanki
przyziemnej wersji znaczeń
nie ma fikcji
która nie otarłaby się o prawdę

patrząc z dołu na wisielców
w głowach przechodniów
rodzi się kolejny banał

nie pozbawiaj ich tlenu
madonno od ziaren
leć do zapładniaczy chleba
nie przyprawiaj aureoli
ale nie żałuj nieba

ziemia nie dojrzewa cierpkimi owocami
psują się ze świtaniem"

Zmieniłam kilka słów.

I tak powstały według mojego gustu i pojmowania spraw dwa różne, znakomite wiersze.

Jesli się na mnie za to obrazisz - będzie mi strasznie przykro, ale ten Twój tekst na długo mnie zatrzymał i to w sobotni poranek i musiałam się z nim i Tobą podroczyć.

Zaznaczam, że nie jestem pewna, czy to, co zrobiłam, ma sens, ale mnie się podoba :(((

Pierwowzór jest znakomity, ale tak mamy dwa wiersze, a tak tylko jeden! :)))

Wybacz gmeranie w Twoich słowch, ale mnie zaintrygowały. Gratuluję. Uściski. elka.

[cezary_dacyszyn]

a dla mnie cała reszta bo jakoś nie bardzo rozgryzam 4 pierwsze ....
Pozostałe wyróżniają się promienistością ( taki obrazek maluje mi się w głowie ) , sprawne nawiązanie do rzeczywistości znanej każdemu - Ty wyróżniłaś to poezją : ostrą , wyrazistą , przeszywającą ...
I absolutnie : " stygną ze świtaniem " !!!
W tym przypadku jest tylko jeden wiersz ...

[Emmka_Szlajfka]

dreszcz mnie przeszedł,
tak jest , że życie to prawda mieszająca się z fikcją...
a my w tym matriksie próbujemy się odnaleźć,
pozdrawiam:)

[olga fil]

Najbardziej przykuł mnie fragment kursywą.
To jakby świat
chciał pozostać dzieckiem
(mam na myśli świat ludzi), aby uniknąć wiele "dorosłego" zła.

Szybko też skojarzyłam z nowym wyborem wierszy
ks. Twardowskiego "Biedroneczko leć do nieba"
I jego przesłaniem:
"nie wszystko trzeba zrozumieć, ale wszystko można pokochać”
(trzecia zwrotka)
Pozdrawiam.

[Ian Duma]

Rzeczywiście Emm, wiersz ten przyprawił i mnie o gęsią skórkę. Gratuluję autorce szerokiego, niezagmatwanego umysłu i pewnej ręki. A najbardziej spodobała mi się trzecia zwrotka.
Pozdrawiam. Ian.

[Janusz_Ork]

Grażyno, bardzo przejmujący wiersz, do którego muszę jeszcze wrócić. Pozdrawiam.
J.

[teresa943]

Grażko, wiersz "rzucił" mnie w głębię, "przejął" mnie ukryty "na dnie" zamysł. tylko pogratulować przekazu i wprawnego pióra. a kursywa? do zapamiętania! po wielokrotnym wczytaniu się w poczułam przypływ empatii, więc pluszczę bez wahania :))

cieplutko pozdrawiam :))))
Krysia

ps nic nie rozumiem! u Ciebie nie ma opcji "pluszczenia"...przykro mi, ech!

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Elu, jak mam się obrażać. Doceniam każdy ułamek czasu i pracy nad moimi wierszami, a Ty poświęciłaś więcej i o wiele!
Oświadczam, że sens jest! Podobają mi się te dwa wiersze, kiedy patrzę na nie z bliska i z dołu :)
Natomiast wg "ogólnego" widzenia, nie są to dwa różne wiersze. Drugi zamyka myśl rozpoczętą w pierwszym, nieco przestawnie, ale razem uzupełniają się, może tylko oprócz "psują się"
Mam wspaniałą czytelniczkę w Tobie. Dziękuję.
Z uściskami, Grażyna.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasem prawda miesza się z fikcją, a czasem "prawda" miesza nam w głowach, Czarku. Tyle mogę powiedzieć o 4 początkowych.

"I absolutnie : " stygną ze świtaniem " !!!"
Ok, zostaje.

Dziękuję za spojrzenie z bliska, pozdrawiam.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo misię, z tym matriksem!
Dziękuję, że rzuciłaś okiem i ciekawym skojarzeniem.
Pozdrawiam
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się to, co napisałaś o świecie. Może on chce, tylko my, jakoś nie bardzo...
Mile mnie połechtałaś swoim skojarzeniem, dziękuję.
Pozdrawiam, Grażyna.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W takim razie zapraszam, a tymczasem dziękuję, że byłeś, Januszku.
Pozdrawiam
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krysiu, uwielbiam Twoje głębokie spojrzenia i wejrzenia, i dokopanie się do samego dna.
Dlatego, tak miło Cię zawsze gościć.
Dziękuję i uściski dla Ciebie zostawiam.
Grażyna
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za czytanie, Ian. Cieszy, że coś z wiersza wybrałeś szczególnego.
Pozdrawiam z podziękowaniem za miły wpis.
Grażyna
:)

[Spółka]

ale wiersz, ale wiersz, nie sposób odejść od tego obrazu. gratuluję i pozdrawiam.
S.

[Magdalena_Blu]

Bardzo mi się podoba, druga strofa naj, naj - całość konsekwentnie poprowadzona, włazi w środek i się kręci.
Pozdrawiam:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak miło, jak miło czytać Twoje słowa!
Dziękuję i pozdrawiam, Spółko.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niech się kręci!
Pozdrawiam MagdaLo.
:)