Skóra

[W S]

moja babcia jest torebką
Boga Bóg wkłada do niej
żale innych ludzi i zapomina
czasami w pośpiechu
nerwowo czegoś
szuka szarpiąc wyściółkę
wspomnień wtedy kręgosłup
babci wykonuje salto śmierci
uciekając od bólu
czasami Bóg płacze
i sam nie wie dlaczego
od wilgoci
skóra babci
strasznie się
marszczy

[dzie_wuszka]

bardzo fajny pomysł, ciekawy wiersz

pozdrawiam :))

[hubertk]

cacuśne.

[Tramp]

mocne, dobre

[Robert_Siudak]

Ciekawe, oryginalne i dobrze wykonane.
Pozdrawiam R.

[adam hoff]

Powtórzę opinię z warsztatu : niezły tekst, poskładany w dziwaczący i pretensjonalny sposób.

[Wanda Szczypiorska]

Potknęłam się na dwóch pierwszych wersach i dopiero po chwili zorientowałam się o co chodzi, a przecież mogło byc zwyczajnie
Moja babcia jest torebką boga
Bóg wkłada do niej żale innych ludzi
i zapomina czasami w pośpiechu
nerwowo czegoś szuka
itd.. itd..

po co dziwaczyć z przerzutniami?

[maria_bard]

Ciekawie i uniwersalnie. Wiem skądinąd, że nie tylko babcie bywają torebkami na "śmiecie". Fajne. Pozdrowienia.

[Wawrzynek]

Zupełnie nie rozumiem po co udziwnienia w wersyfikacji, z takimi na siłę przerzutniami.
Wiersz byłby do przyjęcia w wersji proponowanej przez p. Wandę Szczypiorską