Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zjadłam kopiec ostryg i bukiet lubczyku -
nadal nic nie czuję do ciebie, chłopczyku.
banan z czekoladą, ni smukłe szparagi
w parze z awokado cudów nie zdziałały.
zgasiłam żar chili szampańską truskawką -
wdarłeś się przez trzewia natarczywą zgagą.
obcą rybą fugu z listkami selera
ni suszi z algami zmysłów nie otwierasz.
mam od przekarmienia wzdęcia oraz dreszcze,
a przez kurtuazję nie wspomnę, co jeszcze.
furtka przez żołądek nie działa, jak trzeba -
wybacz, ale nie tknę specjalności szefa.

poczytałeś o miłości na męskim portalu,
uwierzyłeś, że ją zwabisz swoim gotowaniem.
przyjmij radę od kucharki starszej nieco stażem:
musisz poczuć się kochanym, by być jej kucharzem.

Opublikowano

Chciano ją sprytnie podejść! O, kusicielu! A mówią, żeś ty kobietą! Pewnie jednak za fajny nie był ten absztyfikant, bo ona go wyraźnie nie chce. Odczuwam kpinki z internetowych "poradników dla zakochanych".... ;). Fajnie się czytało, Myszkino droga. Uścisk. Elka Wciąż Czekająca Cierpliwie :).

Opublikowano

Fajne! Podoba mi się! ;-)))
W sumie żal mi tych chłopów - nie wiedzą, kim mają być, jacy mają być, czego się od nich oczekuje... Zagubieni są i nie ma dla nich nowych ról, a stare nie zdają już egzaminu. :-(

Opublikowano

Chłop się starał, góra żarcia:)
Coraz bardziej się przyzwyczajamy, że na wszystko jest pigułka, wystarczy łyknąć, albo postąpić wg przepisu i już. Czasami się nie da - stąd zgaga i odbijanie. Dobra obserwacja z rytmem i rymem, mnie takie nie wychodzą, więc tym bardziej się podoba:)
Pozdrawiam:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zabawiłaś rarytasami nieziemsko, ale i tak najlepsze przychodzi w domysłach ;))
Magik i "Miszczu" z Ciebie Myszkino ;))
Błyskotliwie z dużą dawką świetnego poczucia humoru, prosto, czytelnie i puenta jak trza :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
    • czasem wygląda jak coś, co zgubiłeś, a potem znalazłeś i nawet nie wiedziałeś, że za tym tęskniłeś.   Poznasz je, bo przez chwilę niczego więcej nie potrzebujesz.   To nie jest blask złota ani krzyk radości, raczej cisza, która siada obok i zostaje na noc.   To ukryty brak, który nagle się odnajduje. Jest jak wiatr, którego nie da się zatrzymać  - ale można tańczyć, dopóki wieje.   Jak powrót do domu, którego adresu nie znałeś, bezpieczny port po sztormie.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...