inkluzja, czyli stara ogląda pamiątki

[Tadeusz_Ochocki]

najbardziej lubię te znad morza. błękit jest mokry i słony,
szumi w muszelkach – słyszysz? wiatr porozrzucał wszystko,
postrącał. z półek znikają bibeloty i dłonie coraz zimniejsze.

z dnia na dzień piasek przesypuje się szybciej,
biały i ciepły jak manna – ugotuj mi mannę.
wciąż opóźniam wymarsz,

wcieram w skronie nalewkę z bursztynu.
spotkam siebie w Juracie.

[Cream Dream]

poezji w tym brakuje przede wszystkim. nie podoba sie

[Elea]

Dlaczego cały tekst jest skursywiony? Pierwsze dwie zwrotki na dobrym poziomie, ale wydaje mi się, że wiersz jest całkowicie pozbawiony zakończenia, nie wiem więc za bardzo, do czego Autor zmierzał.

Pozdrawiam - E.

[adam hoff]

Inkluzja, czyli : skoro byliśmy, to już pozostaniemy - mimo stygnących dłoni i galopującego czasu...

spotkam siebie w Juracie

Czy się jednak poznam ?
:)

[Tadeusz_Ochocki]

Wszyskim komentującym pięknie się kłaniam. I jeszcze piękniej dziękuję :)

T.

[Mariusz_Sukmanowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chciałbym dodać ( jeśli można) ,że podoba mi się myśl i "niedopowiedzenia" także.pozdr

[Leszek_Sobeczko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

prędzej czy później wszystko co z nas spłynie do morza; zakończenie wiersza , fakt, bez wyraźnej puenty, może dlatego intryguje i na dłużej zostaje w pamięci

pozdrawiam

[hubertk]

do morza wspomnień chyba, do zapadania w pamięć chyba, i to nie z nas coś spływa- to ona tam wpływa, to ona się z sobą spotyka, ona mówi, co tłumaczyłoby kursywę a zredukowaną do trzech ostatnich wersów przemijalność- jako następstwo samej siebie, i da się to nawet rozumieć jako puentę (jeżeli komuś potrzebna), bo tak się ten wiersz kończy- miejscem w pamięci.

[Tadeusz_Ochocki]

Bardzo dziękuję za komentarze :)

Wiersz jest częścią całego cyklu o starej. Trochę mnie zaskoczyły słowa o braku puenty. Może rzeczywiście nie jest czytelna, sądziłem że tytuł naprowadzi. Nie naprowadził. Mój błąd :)
Pozdrawiam.
Tadeusz