Separatka

[Nata_Kruk]

     Separatka

 

Nie staram się kiedy mogę, bo tutaj
nawet kamienie toczą się pod górę.
Na zboczu stają chłodnymi wnykami.
Rozbite noce grzęzną szkłem

zamieniając przebudzenie w labirynt.
Prostuję krzywizny, zsuwam ołów z powiek.

Na szyi deszcz, język sztywnieje pustynią,
która przysypuje tamten dzień.
W przewodach odrastający horyzont.
Siostry miłosierdzia gonią dzwonki, a czas
nieustannie lustruje ciało, które bez zbędnych
pytań wypadło z równowagi.

W zapadlinie dostrajam się do jutra.

 

 

 październik, 2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 3 Grudnia 2023 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[MIGUEL]

wiersz piękny ... ale miejsce paskudne ;)
pozdr. M

[Nata_Kruk]

Zgadza się, miejsce nie do pozazdroszczenia.
Bardzo dziękuję Miguel za wizytę i słówko pod wierszem.
Pozdrawiam... :)

[wieśniak m]

powędrowałem do szpitala dla obłąkanych z 19- tego wieku.
pozdrawiam:)- wiesiek

[jacekdudek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"zamieniając przebudzenie w labirynt
prostuję krzywizny zsuwam ołów z powiek"
najbardziej... jakiekolwiek przebudzenie, wydawałobysię i od razu wyzwanie, takie- pozwoliłes sobie na sen, to walcz teraz, a jeszcze masz cieżar rejtersu- swobody snu na powiekach i w myślach...dosko robi ze mną ten wiersz, nie pozdrawiam bo wrócę

[Grażyna_Kudła]

Czytam diagnozę stanu ducha i ciała peelki skrzętnie ukrytą pod kryptonimem metafor.
Nato, jak dla mnie- bardzo inspirujące. Lubię takie pisanie czytać, bo pozwala wejrzeć w głąb psychiki, jakby nie było- ludzkiej, a przecież jeszcze tak mało nam znanej.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

[teresa943]

Dla mnie ten wiersz jest wiloznaczny, co potwierdza tytuł "separatka" - może to być miejsce w szpitalu, gdzie umieszcza się najciężej chorych, oddział psychiatryczny (izolacja) lub straszliwa samotność w "czterech ścianach" albo pozorna samotność pośród ludzi (wyobcowanie).
Nata, skoro wyobraźnia aż tak mnie "poniosła", to znaczy, że wiersz przemawia i to bardzo mocno.
Na pewno pozostanie w pamięci na dłużej.

Serdecznie pozdrawiam :)
Krysia

[Emmka_Szlajfka]

ciężko, psychodelicznie, życzę Peelce dostrojenia, może słońce wyjdzie i ogrzeje choć promykiem....
na tak, pozdrawiam:))

[adam hoff]

Klaustrofobiczny świat doznań po "tamtym dniu", oswajanie "ciała wypadniętego z równowagi". To samotna wyspa, na której nawet własna, krucha fizyczność staje się czymś obcym...
Bardzo dobre.

[Nata_Kruk]

Adamie Hoff, witam, taki komentarz, co do wrażeń, może tylko cieszyć. Cóż mogę dodać...
dziękuję za chwilkę u mnie, za słowa.. bardzo dobre.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krótko ale rzeczowo.. ;) Wiersz nie mówi jednoznacznie , że to "ona", ale życzenia dostrojenia się, jak najbardziej na miejscu. Za "tak" bardzo dziękuję, miło, że wpadłaś do mnie.
Pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bradzo dobrze, że odnajdujesz tu wieloznaczności i jeżeli nawet byłaby to straszliwa samotność w.. czterech ścianach.. one też stają się w pewnym sensie separatką.
Fajnie, że treść przemówiła.. bardzo mocno..ale proszę, nie zatrzymuj tego obrazu "na dłużej"
jest zbyt przygnębiający.. ;) Wdzięczna jestem za wizytę i post.
Serdecznie ozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieistotne, czy to kobieta, czy mężczyzna... gdy ktoś nagle znajdzie się
w odbiegającej od codziennych schematów rzeczywistości i jest przy tym świadomy danej sytuacji... sam, mimochodem, zagląda w głąb...
analizuje to "niepoznane", kiedyś może mało ważne... dopóki... nie nadszedł.. tamten dzień.
Naprawdę cieszę się, że tak to odbierasz. Dziękuję za wizytę pod wierszem.
Odpozdrawiam i ja serdecznie... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przebudzenie.. jakiekolwiek.. powinno stawiać wyzwania, tak ogólnie.
To powyższe jest zupełnie inne. Tamten dzień wywrócił życie peela/peelki do góry nogami, nieważne co sie stało,
chodzi o miejsce, w którym się znalazł i fatalne samopoczucie.
Dziękuję za wizytę. Pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Toś się zwędrował Wieśku do tego szpitala, aż w XIX wiek... dziekuję za zatrzymanie u mnie... :)
Również pozdrawiam.

[Ela_Ale]

a czas nieustannie lustruje ciało które
bez zbędnych pytań wypadło z równowagi


...ten fragment sobie zabrałam. Świetny! Takie zapadliny nie ułatwiają dostrajania.:((( Bywa i tak. Ściskam. Elka.

[Nata_Kruk]

No... w zapadlinie zazwyczaj bywa nijak. Lepiej zawczasu je omijać.
Cieszę się, że znalazłaś coś dla siebie. Dziękuję za słowa pod wierszem.
Pozdrawiam... :)

[Biała Lokomotywa]

Studium ciała, które wypadło z równowagi:)
Naprawdę dobre:)

[Bolesław_Pączyński]

Dobry wiersz, niestety smutna to prawda aż do bólu takie są ludzkie losy dobrze to ujęłaś w swoim utworze też widzę w nim wieloznaczność niekoniecznie szpital, samotność, zagubienie, apatia też boli i ciężko się odnaleźć, nieraz można się pogubić w najmniej niespodziewanej chwili, takie to jest nasze życie, ale póki co to cieszmy się nim jak możemy.

Serdecznie pozdrawiam:)

[Nata_Kruk]

Bolesławie.. słusznie zauważasz.. nieraz można się pogubić w najmniej niespodziewanej chwili,
takie to życie.. to prawda, cieszmy się drobiazgami każdego tygodnia.
Dziękuję bardzo za wizytę. Także serdecznie pozdrawiam... :)