z wyciągniętymi rękoma

[Biała Lokomotywa]

niektóre kamienne tablice
są jak pamiętniki
grzbiety odległych dachów
giną w zmierzchu białych wersów

wczoraj mówiłeś do widzenia
słodkie śliwki wytarte w obrus
na trzy krzyże po Chrystusie
tracą gładkość

nie gniewaj się
każda droga ma swój koniec

wypukłymi kropkami pytam
jak daleko sięgać w skrzynię
gdzie buty szukają roz-wiązania
i słychać muzykę Ravela

[Ela_Ale]

Narysowałaś wyrafinowaną wizję arki przymierza. Oby tylko za wiele nie zakazywała...Wrażenia z życia zapisują się w drodze, potem w pamiętnikach. Nie trzeba rozgrzeszenia. Takie mi poprzychodziło coś...

A teraz specjalnie dla Twoich wierszy, po podejrzeniu o rywalizację (okazało się nieporozumieniem):
:)))))))))))))))))))))))))))))


wyścig z lokomotywą

po Himalajach
po morzu martwym czerwonym i żywym
zdyszana gonię rozpędzoną
zaglądam w klatki okien
słucham gwizdu stukotu kół
przed tunelami chowam głowę

pod którymś czeka gilotyna
nie wiem pod którym

Pozdrawiam. Elka.

[Anna_Para]

Niejednoznaczny ten obraz: Znalazłam się na chwilę nad wiekiem Arki Przymierza, zaraz - na małym cmentarzu za miastem, nad epitafiami, rytymi w kamieniu. Refleksyjnie i pięknie, Biała Lo. Gratuluję,

Para:)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

owszem klimat, taką swoistą tajemniczość i treść ten utwór ma. ale mnie na przykład przeszkadza zbyt irracjonalne potraktowanie kamiennych tablic. bo stwierdzenie, ze "wydają na świat pamiętniki" jest zanadto bajkowe. lepiej byłoby:
"niektóre kamienne tablice
są jak pamiętniki świata"
i dalej jak jest.
pozdrawiam Lokomotywo :)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ha, ha - super:)
Cięcie wersów mam już we krwi - fakt, podobnie jak Himalaje:) Bardzo mnie za to cieszy zaglądanie w okna i słuchanie stukotu:)
Dzięki:)
Pozdrawiam również.

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, dziękuję - cieszę się, że tak odczytałaś wiersz i że "refleksyjnie":)
Pozdrawiam.

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muszę pomyśleć, nad "irracjonalnością" i Twoimi sugestiami - dziękuję:) A, że tajemniczy - trudno mi pozbyć się maniery hermetyczności - chyba to jest silniejsze ode mnie - pewnie z czasem może uda mi się to przekuwać w coś bardziej jednoznacznego:)
Będę kombinować z tablicami:)
Pozdrawiam.

[Grażyna_Kudła]

Bywa, że pamiętniki, których się nawet nie pisze- stają się jak kamienne tablice...
Tak misię podumało pod Twoim wierszem, Lo.
Pozdrawiam, Grażyna.
:)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muszę pomyśleć, nad "irracjonalnością" i Twoimi sugestiami - dziękuję:) A, że tajemniczy - trudno mi pozbyć się maniery hermetyczności - chyba to jest silniejsze ode mnie - pewnie z czasem może uda mi się to przekuwać w coś bardziej jednoznacznego:)
Będę kombinować z tablicami:)
Pozdrawiam.
ja myślę ze to nie jest "maniera" bo to słowo kojarzy mi się z negatywnym odczuciem - z takim trochę pójściem na łatwiznę. a Twoje teksty są przemyślane i w sumie w odbiorze znaczenie ma "poziom fal" :)
pozdrawiam równiez Lokomotywo :)

[Emmka_Szlajfka]

ciężko i duszno aż mnie rozbolały ręce..., wiersz każe myśleć. grzebie w duszy i zmusza do refleksji. na szczęście muzyka złagodziła ból.
i żeby było jasne: na bardzo:)), pozdrawiam:)

[adam hoff]

To zbiór ładnych (poza banalną kursywą) wersów, układających się w sens dowolny i niezobowiązujący...
Wiersz nie tyle hermetyczny, ile niedopracowany...
Szkoda.

[Ran_Gis]

-z wyciągniętymi rękoma wypukłymi kropkami pytam.. wszystko (jasne !) ciemne..

poz Ran

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muszę pomyśleć, nad "irracjonalnością" i Twoimi sugestiami - dziękuję:) A, że tajemniczy - trudno mi pozbyć się maniery hermetyczności - chyba to jest silniejsze ode mnie - pewnie z czasem może uda mi się to przekuwać w coś bardziej jednoznacznego:)
Będę kombinować z tablicami:)
Pozdrawiam.
ja myślę ze to nie jest "maniera" bo to słowo kojarzy mi się z negatywnym odczuciem - z takim trochę pójściem na łatwiznę. a Twoje teksty są przemyślane i w sumie w odbiorze znaczenie ma "poziom fal" :)
pozdrawiam równiez Lokomotywo :)
Jak zwał tak zwał, nie będę się zapierać kopytami - miło, że tak uważasz:)
Pozdrawiam oczywiście:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za grzebanie w wierszu i że gdzieś tam trafia:)
Pozdrawiam:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trudno mi powiedzieć, że niedopracowany, bo każdy wers ma swoje znaczenie i jest przemyślany. Bardzo możliwe, że poziom pisania można nazwać jako "niedopracowany" - jak na razie, po prostu taki jest:)
Banalna kursywa jest banalna - z pełną świadomością, trudno ją zmienić bez zmiany całego wiersza. A czy szkoda? - mnie jakoś nie bardzo, choć jak najbardziej będę miała to na uwadze:)
Miło było gościć:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jasne, że ciemne:)
Hej Ranie.

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nawet niepisane pamiętniki istnieją. Kamienne tablice, mają taką właściwość, że przywołują w pamięci splot zdarzeń, jakby je pisały.
Pozdrawiam również:)

[teresa943]

czytam z zadumą - "kamienne tablice" w tym wierszu kojarzą mi się bardziej z nagrobkami, każdy z nich jest niepowtarzalnym "pamiętnikiem" (historią) czyjegoś życia. jeśli jednak czytać pod kątem biblijnych tablic (dekalog), wtedy zgadzam się z sugestią Popsutego ;)
podziwiam Twoje wiersze Lo, zawsze budzą osobiste refleksje, tzn. przemawiają do Czytelnika a o to przecież Autorowi chodzi.

cieplutko pozdrawiam :))
Krysia

[Nata_Kruk]

Biała, w mojej sieci nieźle grzebią... mieliło mi "wejście" postu tak długo, że zapobiegawczo skopiowałam... po chwili zniknęłam z "horyzontu"...
ale już nie muszę drugi raz myśleć..;)

"z wyciągniętymi rękoma"... tytuł spinam bezpośrednio z ostatnią strofką, co potęguje
nie tyle samo.. pytam.., ale chyba bardziej chęć uzyskania konkretnej odpowiedzi, jak
daleko sięgać, by szukać rozwiązania... dobrze, że w tle jest muzyka, to pomaga
szukać, chyba.. ;) Klimatycznie jest w całej treści.
Pozdrawiam... :)

[Marek_Dziekan]

To się nie uda, buty niczego raczej nie załatwią i rozwiązania nie odnajdą, poprowadzą wprawdzie w oczywistość świata, szarą rzeczywistość z muzyką Ravela w tle ale taki już nas los. Te krzyże nigdy nie obiecywały drogi prostej i równej słodkości jesiennych śliwek, które z reguły nie bywają robaczywe, w życiu niekoniecznie to się sprawdza. A w skrzynię zawsze sięgać będziemy najczęściej dzieje się to bezwiednie. Wówczas te wyciągnięte ręce pochwycą nie dłońmi lecz sercem…
To dobry wiersz.