Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

żadnych braw gdzieniegdzie szara gęsta piana
z zaciśniętych zębów sączy się po brodach
press tid i gitator zszedł z podestu ledwie
po ostatnim jeszcze w schodku wyrżnie orła

żeby chociaż pomruk drobny gest lub wotum
twarze zza pajęczyn w biernych dywizjonach
nie drgnie żadnym nerwem armia z terakoty
z ostatniego schodka jebnął ktoś koronę

ferment na pomnikach dręczy po horyzont
w nastroszonych ptakach odwet walczy z pchłami
ścierwa podzielonych przetrawiane schizą
wschody orzeł wbity do góry nogami

Opublikowano

dobre jak dla mnie dobre.
mi się skojarzył ten... no... "...bus", jak za przeproszeniem wóz drabiniasty mesjasza co jednak nie chce być mesjaszem... ale ponoć dzisiaj wraca, o czym patrzę ,mój przedkomentator już napisał.
pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jasne, że ciemne ;))
Dzięki Magda.

ogromne dzęki MIGUEL,
pozdrawiam.

oj już dawno nie słyszałem - kapitalne
- stare dzieje, stara wiara :)
Dzięki Jacku i za wiersz.
pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a to dobre, bo mnie się to pisało w kompletnym rozkojarzeniu ;))
Wóz drabiniasty, ale chyba z oponkami i ABS-em?
Dzięki Popsuty, pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Witaj Skrzydlata, :)
dawno się nie widzieliśmy, miło, że zajrzałaś
Pozdrowienia.

no cóż, ku pokrzepieniu to nie było,
dobrze, że chociaż uciechę sprawiłem ;)
Dzięki Waldemarze,pozdrowienia

"ciężki kaliber" mówisz :;)
starałem się Tomku, ale i tak im nie dorównam ;))
Dzięki za odwiedziny, może następnym będzie lepiej,
pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ech, ten ostatni, nieszczęsny schodek bywa też często pierwszym dla tych, którzy po prostu szybciej coś lub kogoś (bywa i tak) pod... bią ;))
Miło że zajrzałaś, Agato.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...