Kiedy autora dopada depresja

[Liryczny_Łobuz]

- Chcę być daleko,
Chcę być daleko!
"Za siódmą górą,
Za siódmą rzeką".

- I to nie wina
Żony czy syna
Że moja dusza
Krwawić zaczyna.

- A czemu krwawi?
A czemu wyje?
Jakiż to szewczyk
Buty jej szyje.

- A buty piękne -
Siedmiomilowe,
Że chcę czy nie chcę
Wyruszę w drogę.

- I nie wiem kogo
Spotkam po drodze
Pewnie nikogo
Kto mi pomoże.

- To taka podróż
Starego słonia
Podróż zawiła,
Żeby agonia

- Się dopełniła.

* * *

- Z dala od ludzi
Z dala od wrzasku
Skurczone truchło
Doczeka brzasku.

[Joanna_Janina]

No tak... co jak co ale depresja poety to chyba najgorsze co może spotkać ludzi obok ;)
Chciałoby się uciec od tego świata i znaleźć gdzieś w jakimś raju. Jednak to niemożliwe i poeta wylewa wtedy na papier wszystkie żale. Ładna rymowanka.

Pozdrawiam

Janina

[Mirabelka]

Gdzie siódma góra,
gdzie siódma rzeka
tam dobra wróżka
na smutki czeka.

Rzuca swe czary-
już siedmiomilowe buty
bez pary.

Dusza zaszyta
ręką szewczyka
krwi nie upuszcza,
do domu zmyka.

Żona szczęśliwa,
syn aż wzruszony,
bo nasz poeta
już pocieszony.

Pozdrawiam ciepło:)
Mirabelka

[Emmka_Szlajfka]

czasem dusza się dusi i wyrywa, czasem starania najbliższych nie przynoszą efektu ...
"podróż starego słownia "- ciekawe określenie,
pozdrawiam:)

ps. myślę, że Mirabelka nieźle pocieszyła wróżką..

[wanesa_ciska]

Czasami potrzebujemy obecności Siebie najbardziej, by myśli skołatane poukladać i tak nie zawsze się to udaje ,,pozdrawiam

[Liryczny_Łobuz]

Wszystkim Wam - Dziękuję!

M.