Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tak naprawdę wiersz jest o niczym
byle słowa jakoś brzmiały między sobą
czy mam rację czy nie - tak się czyta ten tekst

a ja tak czytam

/

Przekwitanie



przekwita czerwiec
chmary ptaków wzlatują w powietrze

nie uchylaj okna dawnej pamięci
nie wypatruj w chmurze głosów
struną pogód potrąconych
zatańczyło w ramie lustro

między nami wzbiera
cisza niedoszłych godzin

dwa przegnane ptaki jednym wiatrem
poleciały w różne strony
słońcem rozpalone
morze wspomnień
papierowe okręty

pod stopy jak głuchy ślepiec
rzucam kamień
zacznie brodzić w porę

z latem wynieść się w bezkresny pejzaż


tyle /

wiersz nie powinien być w tym dziele
jak wiele innych /
skoro już jet taki dział /

t

Opublikowano

-nudnie przeczytałeś ten wiersz Tomaszu Komentarzu.. jak na 5640 wyspecjalizowanych.. z
ostatnim..





Przekwitanie



przekwita czerwiec
chmary ptaków wzlatują w powietrze

nie uchylaj okna dawnej pamięci
nie wypatruj w chmurze głosów
struną pogód potrąconych
zatańczyło w ramie lustro

między nami wzbiera
cisza niedoszłych godzin

dwa przegnane ptaki jednym wiatrem
poleciały w różne strony
słońcem rozpalone
morze wspomnień
papierowe okręty

pod stopy jak głuchy ślepiec
rzucam kamień
zacznie brodzić w porę

z latem wynieść się w bezkresny pejzaż

tyle /

wiersz nie powinien być w tym dziele
jak wiele innych /
skoro już jet taki dział /

t




-a to co powyżej.. nie licuje do tego działu.. a z moim wierszem.. się zgadzam..
że mogą się z nim nie_zgadzać.. inni.. i nie tylko inni.. i tylko inni.. i aż inni..
i jeszcze inni..i jeszczio mnogo mnogo nas..


no to pozdrawiam serdecznie ucieszony z odwiedzin zawsze to coś.. Ran



ps:no i reszta z minusa..

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




bronisz swego rozumiem ;)
broń / póki masz siłę i broń /
i miej
mój minus i tak za cholerę nic nie zmieni
i wcale nie ubolewam z tego powodu
śmieszny jest ten dział dla mnie i jego zasady
więc też z tegoż powodu skorzystałem z minusa
dla hecy
ten podział
ale to temat rzeka
i przedarty jak kartka papieru /


t

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @obywatel   Masz rację, że to dwa różne standardy i trudno tego racjonalnie obronić. Badania na mózgu - zakaz, bo niehumanitarne. AI - pełna para, bo zyski, bo przewaga militarna, bo kto pierwszy ten lepszy.   Fatalizm rozumiem. Ale "i tak zginiemy" to argument, który zwalnia z myślenia. A myślenie to jedyne, czego AI jeszcze nie zabrała nam całkowicie. Na razie przynajmniej. Pozdrawiam. :)  @violetta @iwonaroma @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Samotność jak cisza  Z wyboru - koi Z konieczności- boli  Dom bez okien  50 odcieni czerni  Niema burza  Nie słychać  oddechu  Śpiewu ptaków   Pulsu w skroniach   Krzyku za szkłem   Szeptu imienia   Pęknięty dźwięk  Zgiełk miasta   Nie zagłusza   Tłum na przystanku   Ramię przy ramieniu   Oddech przy oddechu   Niema próżnia   Samotne drzewo   Świta     inspiracja :    Emily Dickinson¹   " The soul selects her own society - Then shuts the door "²           Przypisy:   ¹  Emily Dickinson - 1830 - 1886, poetka amerykańska. Większość życia spędziła w dobrowolnym odosobnieniu.     ²  Tłumaczenie: " Dusza wybiera sobie własne towarzystwo -Potem zamyka drzwi ".
    • Prawdziwe niestety.  Są pułapki bez wyjścia, często nieuświadamione i mało widoczne. Pozdrawiam.
    • Coś przetrąciło dzieciństwo    Dobrze powiedziane   Niedobrze gdy to się stanie   Właśnie   Stanie i jest    Nie stało przebrzmiało   Tylko lekkie akordy popròszyny   Nie   To jest też tuż pod powierzchnią     Z lekka trącone a już puka od spodu    A co tu się wysilać w słowa!   Gówno gówniane co raz się przykleiło do buta życia    I wciąż śmierdzi od nowa
    • „Setna bajkowa wyprzedaż”   Sprzedam jabłko z tego drzewa, gdzie kuszona była Ewa, i dym z krzewu płonącego, do Mojżesza mówiącego.   Dorzucę też to, co męczy — garniec złota z końca tęczy, smocze jajo, kwiat paproci, lotny dywan i but koci.   Mam też lampę, a w niej dżina — ponoć własność Aladyna. I ten kocioł z Łysej Góry, w którym wiedźma warzy chmury.   Mam husarskie wielkie skrzydła, jakby komuś walka zbrzydła — dla rycerzy, już z ironią, do ucieczki przed pogonią.   Jest i laska, choć złamana, samego Gandalfa Pana, róg, na którym Wojski grał, i kule z Ordona dział.   A do tego kwiatki z wianka, który miała Świtezianka, Borutowe rogi diable, Wołodyjowskiego szablę.   Kupcie krzesiwo magiczne, co sny daje fantastyczne! Nabywajcie, nie czekajcie, z tej okazji korzystajcie!   Ja wybrednych zadowolę, wszystko kładę wam na stole... A na koniec — to już cudy! — tanio odsprzedam czołg „Rudy”!   Dziś na sprzedaż świat baśniowy, jutro — rozum narodowy, bo się najlepiej handluje tym, co ludziom czar funduje.   Nie pytajcie, co jest prawdą, co legendą, propagandą — świat od wieków tym się trudzi: kto najlepiej śni dla ludzi.   Bo największym skarbem przecież nie są cuda na tym świecie, lecz opowieść, bajek słowa, co pozwala żyć od nowa.   Leszek Piotr Laskowski.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...