Uczucia spóźnione

[G_K]

By żyć w zgodzie ze sobą
by wszystko było lepsze,
spokojne i właściwe,
by życie było weselsze
mów zawsze co czujesz,
spóżnienia się wystrzegaj,
bo czas upływa
więc nigdy nie zwlekaj.

Kochasz...
powiedz to i nie bój się tego,
w innym razie możesz się spóżnić
słuchaj zatem serca swego,
bo zawsze będziesz myślał
co by było,
a słowo dające szczęście
najpiękniejsze z pięknych,
pogrąży Cię w męcie.

Chcesz powiedzieć... wybacz
wypowiedz to słowo,
czasem może być trudno
lecz nie czekaj,
gdyż może być za póżno.
Ten ktoś odejdzie,
nie wrócisz czasu
i pozostanie przykre wspomnienie.

Tęsknię powiedz
jeśli tak czujesz,
to ważne słowo i o tym wiedz.
Tęsknota dręczy Twoje myśli,
mieszka w Twojej głowie
wyrzuć to więc
i zaduś ją w sobie .

Te słowa są ważne
trzeba o tym pamiętać.
Nie uciekać przed nimi i się nie chować,
potrzebne jak woda
nam ludziom
i cenniejsze nawet od złota.

[M_Patriota]

Witaj w domu. Dużo w wierszu szczerości, a to jest piękne, bo prawdziwe.
Serdecznie pozdrawiam.

[G_K]

Witaj. Dziękuję i pozdrawiam ;)

[Gość]

Coś z edycją chyba nie zagrało bo pierwszy wers całkiem na lewo a reszta całkiem na prawo - przynajmniej u mnie na ekranie ale sprzęt nie jest jakiś inny od innych ;)
Idealistycznie jest.
Pozdrawiam.

[adam_bubak]

Brawo,
to znaczy Bravo - polecam - ta sama literacka stylistyka i wrażliwość.
(a tak w ogóle wydają to jeszcze?)

[G_K]

Oj nieeeeeee, sóźniłeś się, niestesty.

[paper_doll]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to w końcu sóźnić się czy spóżnić?

[Kenal]

A jak sobie chcesz :P