Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na środku pokoju krzesło
siedzi bezusty człowiek. obok poeta
intrygant

człowiek wstaje
przeciąga się w milczeniu. poeta
krzyczy

musisz wyjść
poza fakty. załamanie
i odrodzenie


człowiek nie staje się twórcą
z dnia na dzień
twórca też był kiedyś człowiekiem

na elektronicznych wysypiskach
serce to zabobon

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Z obecnym działem "Z" mi się skojarzyło. Poniższy dwuwers to takie motto jak dla mnie, można rozdawać co niektórym, ale oni i tak mają wszystko gdzieś :) Bo inni niektórzy to wiedzą.

"człowiek nie staje się twórcą
z dnia na dzień"

Pozdrawiam Grażynko.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Z obecnym działem "Z" mi się skojarzyło. Poniższy dwuwers to takie motto jak dla mnie, można rozdawać co niektórym, ale oni i tak mają wszystko gdzieś :) Bo inni niektórzy to wiedzą.

"człowiek nie staje się twórcą
z dnia na dzień"

Pozdrawiam Grażynko.
Kolejność skojarzeń - dowolna. Popsutku :) Ważne, że w ogóle jakieś wiersz nasuwa. Ale zgadzam się "co do joty" z tym, że "niektórzy i tak mają to wszystko gdzieś"
I wżyciu to bywa bardziej bolesne, niż w poezji...
Dziękuję za zainteresowania.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)
Opublikowano

Dodaje mój skromny wyraz uznania dla wiersza, i swojej sympatii do niego. Jakoś tak przemawia do mnie, bez wgłębiania się w szczegóły.
A może jedna refleksja- zastanowiłem się kim jestem najpierw -człowiekiem czy twórcą, albo którędy droga - od człowieka do twórcy czy od twórcy do człowieka- ale chyba nie to jest istotą.
Hm, mi się wydaje że nie można przeskoczyć do twórczości bez poznania siebie, bycia człowiekiem na wskroś , który pokazuje mnie takim jakim jestem wobec innych ludzi, bez wyróżnień, znaków szczególnych, ja jak setki innych, a zarazem inne od tych wszystkich- i z przeżycia tego rodzi się być może twórczość, czyli zapisanie słowami odczuwania swojego bycia, widzenia świata i innych.
pozdrawiam
martin

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Poe:)   serdeczne dziękuję:)         @Benjamin Artur   opisałem ten stan  jak najlepiej umiałem.   bardzo dziękuję:)       @andrew   fajny Twój koment:)   bardzo dziękuję.   pozdrawiam:)         @Kwiatuszek   dziękuję za miłe słowa:)   wszystkiego dobrego dla Ciebie:)        
    • Truskawkowy księżyc – chciaż późna, czerwcowa pełnia A mnie czas odprawa kolejnych kłopotów wypełnia. I niby dobrze, ale czy po tom na świat przychodził, Żebym tylko jak dalej wciąż trwać na tym świecie modził. Moc kłopotów głupich, – bo swe przyjście zapowiadały, A mimo wszystko tak przykro, że się poprzydarzały… Wśród spraw zamknąłem powieki, a sen mi obraz niesie: Mus nieznany przez polę pełne truskawek mnie niesie I szukam wyjścia, a tam hen wysoko wielki księżyc. Czy nie jako symbol, że ponad owoce i drogi Jest świat wyższy, tajemny, tak idylliczny jak srogi? Jeśli świat, to myślę nie jako bezosobowy werk, Gdzie żywot toczą miast z dnia na dzień, z wieku na wiek… Zerknijże na mnie stamtąd z wiecznych mieszkańców który! Ześlijże łaskę, by mnie nie porwał bieg spraw ponury! Mimo, że u stóp mych nie znikną do potknięć kamienie, Zwiąż mą uwagę do spraw świata, co nigdy nie zginie!   Zilustrował „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc nad truskawkami”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Wiechu J. K. Same widoki robią wrażenie, a wieniec laurowy swoją drogą;-) Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @karenka Cieszę się, że Cię zainteresowałam. Dziękuję za zajrzenie i serduszko. Pozdrawiam   @Berenika97 Sama lepiej nie zinterpretowałabym swojego tekstu;-) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam  
    • @Marek.zak1 dzięki za wpis

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Dla mnie powolny opis wypalenia i utraty własnej tożsamosci. Jest bardzo realny, podoba mi się odczytywanie w odbiciu lustra, które " zniknęło przed czlowiekiem" . Porusza także spotkanie lepszej wersji siebie. To poruszający i wydaje mi się szczery wiersz. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...