dla braci ...

[Rif Notsel]

miłość
dokonuje poświeceń

a Ty
chcesz ciągle więcej

...
zyskując rozum
serce ...
tracisz

"On ... oddał za nas życie swoje
my także
winniśmy oddać je
za braci"

życie może być ciężkie
...
wciąż
odnosisz wrażenie
gdy to Ciebie
ktoś źle potraktuje
...
to brzemię

bo zamiast okazać troskę
pośpieszyć z pomocą
narzekasz
własna przemocą
się
wściekasz

chcesz nieba

a jeśli
podarujesz kawałek siebie
dasz komuś
własnego chleba

wtedy to życie
ciężkie
z radością
stanie się
...
męskie

bo ból i presja
nam samym
ciążą
ale nie są odbierane
tak samo
jak odbierają własny ból
i własna presję
inni
...

jeśli chcesz wiedzieć
każdy jest winny
własne pragnienia
stawiając
przed ...
innych

[Libra Send]

To bunt, tak naturalny każdemu z nas. Z jednej strony potrzebujący z drugiej strony my, z jednej strony to co dajemy z drugiej to co pragniemy dostać. Nie zawsze idzie w parze i wtedy pojawia się złość, nie na tego kogoś, lecz na własną niemoc, na bezradność, na los. Chcemy podarować niebo a za chwilę strącić do piekła a potem przychodzi wstyd i złość na siebie, że nie potrafimy być tak altruistyczni, tak wspaniali, tak wielkoduszni. Miłość własna i miłość bliźniego one ciągle walczą ze sobą. Która zwycięży?

[Rif Notsel]

Ty ... już zwyciężyłaś Libro ... bo ... jesteś ...:)
pozdr. Rif

[marzena świętek]

Dawać i nie chcieć nic w zamian. Wraca dobrem. wiem to. tylko tak trudno zachować równowagę i nie zatracić się, nie zgubić samego siebie.