Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przewieszam uśmiech przez otwarte ramię
seledyn pozostawia posmak równy błękitowi

ludzie to idioci z natury
poeci to kretyni z wyboru

nikt nie chce wydłubać swoich oczu
połamać nosa w dźwiękach kruszonych kości

blogobojni i upośledzeni - szczerzą kły na widok kupki z gówna

milionnoga zbudowana z głów włożonych w dupę
ósmy cud świata jakoś do mnie nie przemawia

zauważam luki w tej solidnej konstrukcji
ale to już mój problem - z reguły racja należy do większości

nabieram się łyżeczką po wczorajszych migdałach
proszę - zachowaj ostrożność
nie chciałbym się rozlać - nie tak przez przypadek

Opublikowano

No dobrze, skoro Pan serio potraktował poprzedni post. Ja wiem i to bardzo dobrze że to o czym Pan pisze jest prawdą.


Co do wiersza to ja tu patosu nie wyczuwam, ani nic z tego co zostało wymienione.

Pierwsza i ostatnia strofa sa tragiczne bo bez sensu, czyli takie jak poeci lubią, ale nie bez powodu tylko coś podkreśla, reszta jest nazbyt dosłowna poza 5 i 6 wersem.

A całość jest taka jaką chciałem żeby była, btw proszę odemnie Panią Dorotę pozdrowić.


Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rozmowa na forum powinna być zmoderowana...

"blogobojni i upośledzeni - szczerzą kły na widok kupki z gówna"

Genialny wers genialnego autora.


"nabieram się łyżeczką po wczorajszych migdałach
proszę - zachowaj ostrożność
nie chciałbym się rozlać - nie tak przez przypadek"

Przypadek rządzi światem drogi Panie.


Wierszyk kąśliwy i zjadliwy wymierzony w samego siebie...
Podziwiam autodestrukcję.

Pat.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rozmowa na forum powinna być zmoderowana...

"blogobojni i upośledzeni - szczerzą kły na widok kupki z gówna"

Genialny wers genialnego autora.


"nabieram się łyżeczką po wczorajszych migdałach
proszę - zachowaj ostrożność
nie chciałbym się rozlać - nie tak przez przypadek"

Przypadek rządzi światem drogi Panie.


Wierszyk kąśliwy i zjadliwy wymierzony w samego siebie...
Podziwiam autodestrukcję.

Pat.


"nabieram się łyżeczką po wczorajszych migdałach
proszę - zachowaj ostrożność
nie chciałbym się rozlać - nie tak przez przypadek"

Przypadek rządzi światem drogi Panie.


Ale Poezja nie rządzi przypadkowe łączenie słów

*

Wierszyk kąśliwy i zjadliwy wymierzony w samego siebie...
Podziwiam autodestrukcję.



Jeśli przez to rozumieć konsekwencje takiego pisania to oczywiście.




Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wygląda na to, że w Pana przypadku tak....

Pozdrawiam również.

Pat.


Przykłady poproszę, wypadałoby się jakimś podeprzeć.

Zaznaczam że jeśli chodzi o ten wiersz to napisałem o nim pare zdań, przypadkowego tu nie ma nic, wszystko jest w jakimś celu i coś znaczy,


Pozdrawiam
Opublikowano

"ludzie to idioci z natury
poeci to kretyni z wyboru"

- czyli z pustego w próżne dążymy? Każdy ruch w tym kontekście piękny :)

"nikt nie chce wydłubać swoich oczu
połamać nosa w dźwiękach kruszonych kości"

- dosyć biblijnie to trafia do mnie.

"blogobojni i upośledzeni - szczerzą kły na widok kupki z gówna

milionnoga zbudowana z głów włożonych w dupę"

- no, tutaj to się odzywa moja estetyczna hipokryzja, niestety.

"zauważam luki w tej solidnej konstrukcji
ale to już mój problem - z reguły racja należy do większości"

- no przecież to "tak" dość oczywiste; i często to dlatego piszemy te nasze wiersze.

"nabieram się łyżeczką po wczorajszych migdałach
proszę - zachowaj ostrożność
nie chciałbym się rozlać - nie tak przez przypadek"

- a to już jest dla mnie dowód, że poetą Pan jest :) niezależnie od zebranych i możliwych jeszcze do zebrania antydowodów. Ten trójwers to łyżeczka wręcz syropu liryki (i dobrze, bo to, co wcześniej, momentami trudniejsze do łyknięcia, ale to dla mnie).

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Witoldzie, ja z tym właśnie pogodzić się nie mogę, z tworzeniem poezji której urok ma się opierać jedynie na powierzchownym brzmieniu całości, czyli pięknie słów pozbawionych całości.

To by była ładna strofa, gdyby było wiadome co oznacza nabieranie się na łyżeczkę, wczorajsze migdały.

Dodatkowo taka poezja jest w tworzeniu prostsza, bo sens, budowanie sensownej całości nie odgrywa tu żadnej roli.

Pozostaje pustka w której każdy może doszukać się własnej interpretacji, co oznacza tyle, że poeta wylał na papier plamę ze słow,


Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak, nawet bardzo taaak, i nie jestem za wyrywaniem ładnych-prostych strof dla prostego zadowolenia czytelnika-estety (choć autoironizowałem). Zgodzi się Pan w każdym razie, że taka strofa w kontekście tym bardziej jaśnieje (nie ma na to rady ;)).

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      No nie ma wyboru :) Pozdrawiam!
    • ]WIELKA FLAMANDZKA[ "Κάτω από το .40 δεν υπάρχει λαός. Πάνω από το .50 δεν υπάρχει Θεός" - Φ. Νίτσε, Ο πρωκτός του Ζαρατούστρα Flamandki idą w tan, nie mówiąc nic Nie mówi im  nic niedzielny dzwon  Flamandki idą w tan, nie idąc w noc Flamandki to nie mówiący typ  Idą w tan, bo mają dwadzieścia lat Wiek, gdy musisz zaręczyć się  Zaręczyć, by móc wziąć ślub Ślub, byś  dzieci mieć mógł Tak uczyli  rodzice nas Mnich, i Eminencja sam Arcykapłan, co w katedrze jest  Dlatego tak, dlatego tak idą w tan  Flamandki  Flamandki  Fla- Fla- Fla-  Flan Idą w tan, nie idąc w dreszcz Nie idą w dreszcz w niedzielny dzwon  Idą w tan, nie roniąc łez  Flamandki nie ze łzawych są Idą, bo minął trzydziesty rok A to rok, gdy dobrze pokazać, że Wszystko dobrze, dzieci rodzą się Jak chmiel i żyto w krąg  Że dumą rodziców są  I Mnicha, i Eminencji, co  Kapłanem tu w katedrze jest  Dlatego tak, dlatego tańczą wciąż Flamandki  Flamandki  Fla- Flo Flamandki idą w tan, nie brnąc w śmiech Nie brną w śmiech, w dzwonu broń Nie brną w śmiech, bo śmiech to grzech Flamandki nie mają zmysłu doń Tańczą wciąż, choć już sześć dych - Dostojny wiek, czas pokazać, że Dobrze jest, wnuki wyszły ci Jak chmiel i żyto w szkle  Wszystkie spowite w czerń  Jak Mnich, Eminencja Jej Co w klasztorze pędzi też Dziedziczą ją, jak tan ten Flamandki  Flamandki  Fla- Fla- Flen Flamandki dą w tan, choć minęło lat sto  A nasz sto musisz wykazać się Pokazać, że umiesz wychylić szkło  Z chmielu i żyta, co utrzymało cię Idą w sto pas do przodków, w ten sam dzwon Co mnich, a nawet Ekscelencja, co Archiprezbitrem post mortem zrobili go I dlatego idą jeszcze raz w tan, to szkło  Idą w tan, choć nie chce zgiąć się krzyż, Zdjąć się krzyż, ten wielki dzwon Wziąć ten krzyż, krzyż lżejszy niż Tan tan, tan ten po zgon Flamandki Flamandki Fla- Fla- Pa pa Pavulon...     (MAŁY GATSBY) 'Out stultum caedis Out stultorum caedebas" M. Aurelius, Ars philosophiae. Maraton, mar-a-ton Mara, Mara, Marathon Dołącz się, włącz się w maraton nasz  Zawsze idziemy w tan, gdy muzyka gra Dołącz do nas, pod ręką maraton masz  Tan, tan, za nocy i dnia Tan, bo wokół lat dwudziestych ryk Ryk, bo w wannie skończył się gin  Lecz w W-D-O-W-D i odkupienie win Do sławy szlak i mocny życia łyk  Lindbergh, Liberty Dzwon Wciąż niemy film, gra Al Capone Czarny, Czarny Poniedziałek, upadek giełd Lecz ty wciąż w tańcz, tańcz, nieważny געלט Maraton, mar-a-ton Mara, Mara, pij ten bełt Dołącz się, włącz się w maraton nasz  Zawsze idziemy w tan, gdy muzyka gra Dołącz do nas, pod ręką maraton  masz  Tan, tan, za nocy i dnia Tan, bo w nas lat trzydziestych jęk  Jęk, bo wokół gonitwy zgiełk Buster ma kamienną twarz, lecz Charliemu świat pękł  Kupony, slamsy, z Frankensteina piekł   Adolf wszedł  za to z  Hindenburga trup NEP i zboże dorodne jak elektryczny słup  Zadzwoń do  brokera i miętusy kup  Maraton, mar-a-ton Mara, Mara, cię rżnął głup! Dołącz się, włącz się w nas Zawsze idziemy w tan, muzyka gra Dołącz, pod ręką  masz  Tan, tan, za nocy i dnia Tan, bo wokół lat czterdziestych dym Dym, bo trąby sławy grzmią tym Co nadchodzą, kładąc rym, Gdzie Dachau, Hakenkreuz, i Gott mit Ihm "Ósmego dnia stworzył Bóg Grzybć",  Jako ersatz Trwać wyst. Oppenheimer, R.!!! Pokój słodki tak, jak twa mać  Więc tańcz jeszcze tańcz, nim oddasz życia ster  Maraton, mar-a-ton Mara, Mara, Marathon Maraton, maraton Mara, Mara, mara zer  Dołącz, włącz się w maraton nasz  Zawsze idziemy w tan, gdy muzyka gra Dołącz, pod ręką maraton  masz  Tan, tan, za nocy i dnia Tan, bo wokół lat pięćdziesiątych śpiew  Śpiew bo jednak po coś była ta krew  I już sześćdziesiątych swing prawom wbrew I siedemdziesiątych piasku gniew Następnych z Wall Street wilczy zew Potem Stadion X, dalej koniec World I  pracujący bez cztery L Wszystkich na Mars wyśle Elon nas Przyjemność dla mas, wdzięki  z Only Fans,  Więc tańcz, wtańcz nas w ten radosny czas! Maraton, maraton Mara, Mara, Mara, but by was!  Dołącz, włącz  maraton nasz Zawsze  w tan, gdy gra Dołącz, masz Tan dnia Więc idź w dym, dym jak Rzym! Rzym, więc zaświadcz życiem swym, gdzie Krym. Tan, bo lat dwudziestych skamla pies Pies, bo dni kres Kres, bo bój ma gest Gest choć, choć krwi dość jest Tan lat skamla jak pies Pies, bo kres Kres, bo gest Gest choć, chodź, jest
    • @Jacek_Suchowicz   Dziękuję    Łukasz Jasiński 
    • @Poet Ka Zdaje mi się, że wiosna i lato odmładza, a jesień i zima - odwrotnie, pozdrawiam :)
    • germanofobia pospolita
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...