Siwa kołysanka

[Anna_Para]

siwe oczy, siwe słowa
– srebro zakochanych lat.
w siwych włosach gra od nowa
zakochany w brzozach wiatr.

pora zwolnić i uwięzić,
zamknąć, zawrzeć, zatrzeć ślad.
niech kto inny pisze, rzeźbi
kolorowy, żywy świat.

nam już z sobą nie po drodze.
nam już tylko śpiewać hymn.
trzymaj frazę, ja nie mogę.
mnie już tylko – siwy rym.

czasem krzyknę, czas odpowie:
kochasz – trudno, twoja rzecz.
siwy wiersz nad siwosłowiem,
w sercu – srebrny, żywy mlecz.

[Gość]

Ładnie i równiutko i konsekwentnie od początku do końca na temat.
Pozdrawiam Aniu.

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu -nic tylko dopisać melodię. Bardzo śpiewnie. Lubię rymy, więc jestem jak najbardziej ZAAAAAA. :-)). a

[sylwan wansyl]

Ładny kawałek poezji. A siwowie - przemawia. Z przyjemnością - sylwan.

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Anna_Para]

Popsutku:

Bardzo mi miło. Cieszę się, że doceniasz warsztat. Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Aniu Rebajn:

No właśnie... Niechby się znalazł muzyk... Dziękuję pięknie. Miło mi. Pozdrawiam cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Sylwanie:

Miło, że znalazłeś To "siwowie". Uważny Czytelnik, brawo. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Waldemarze:

Dzięki. Cieszę się, że sobie wybrałeś pointę. Bardzo mi z tego powodu przyjemnie. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Piotr_Strzałecki]

Ostatni wers jakoś nie przemawia. Rozumiem, metafora, ale jakoś nie pasuje w tym miejscu, tak że cały, piękny, lekki wiersz nagle z łoskotem spada na ziemię jak stutonowy ciężar.
Blisko chmur, łagodnie, jak muśnięciem pędzla. Głęboko i tkliwie, ale to komplement. Trochę smutno, że już nie chcesz malować tego świata. Wszystko wciąż w Twoich rękach.

Pozdrawiam :)

[eliza2]

to prawda , wiersz lekki i śpiewny ale niewesołe w nim melodie:) pozdrawiam Aniu!

[Anna_Para]

Piotrze:

Zapisałam nastrój chwili, własnych uczuć, stanu. Zaproponuj mi coś, będę wdzięczna.
Dziękuję, pozdrawiam cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Elizko:

Bardzo Ci dziękuję za czytanie i kilka słów oceny.

Pozdrawiam cieplutko,

Para:)

[Piotr_Strzałecki]

Ojj nie, jestem całkowicie przeciwny 'proponowaniu czegoś' ;)
Lepsza własna częstochowa, niż cudze epopeje :)

[Anna_Para]

Piotrze:

Dzięki za "częstochowę"... Jeśli to o moich rymach - jesteś okrutny!

Zobacz: zmieniłam "miecz" na "mecz". Dzięki.

Cieplutko,

Para:)

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czemu zmieniłaś na mecz Aniu? Ten miecz bardzij do mnie przemawiał. Ja wiem, że mecz - to rozgrywki - rozterki - wynik nie do końca jasny, ale jednak miecz - to zranione serce. Skoro siwy - to jest nim ktoś konkretny, kto rani.
Idealnie wpisuje się w ostatnią zwrotkę.
A mecz się we mnie buntuje :-)))
Pozdr. A

[Piotr_Strzałecki]

Ależ skąd Aniu! Częstochowa i epopeje to dwa najbardziej skrajne typy utworu, dlatego też właśnie je porównałem. Ani nie uważam Twoich rymów za częstochowę, a nie też (jeszcze) (ale już niedługo się to na pewno zmieni :) ) za epopeję.
Wręcz przeciwnie, od kiedy pamiętam, zawsze bardzo ceniłem Twoje wiersze. Właśnie dlatego zajrzałem akurat do Twojego a nie do jakiegokolwiek innego wiersza.

Pozdrawiam
Piotr

[Anna_Para]

Anno Rebajn:

Zakręciło mną. Rzeczywiście - po sugestii Piotra dojrzałam w poincie banał, zbyt ograny rekwizyt. Jednak wiersz stracił dramatyczną wymowę, na czym mi zależało. Tak powstał, z żalu i wrażenia wielkiej porażki... Wracam do miecza. Znajdę jednak salomonowe rozwiązanie. Poszukam. Cieplutko pozdrawiam, dzięki,

Para:)

[Anna_Para]

Piotrze:

Ależ wiem, że "częstochowa" nie odnosiła się do moich wierszy. Żartujemy sobie.
Dziękuję, że wróciłeś z komentarzem.
Wracam jednak w poincie do "miecza", i tak już zostanie;)
Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Piotr_Strzałecki]

I bardzo dobrze, nie musi mi się wszystko podobać, najważniejsze, by wypływało z serca :)

Pozdrawiam
Piotr