Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nie mam nic

Kamil Ostroga
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kamil Ostroga

Kamil Ostroga

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

nie ma dla mnie tabu, bo słowa mnie nie obchodzą
nie można mnie zranić, bo na niczym mi nie zależy
nie ma dla mnie świętości, bo niczego nie szanuję
nie ma dla mnie emocji, bo nie potrafię czuć

wszystko dociera do mnie słabe, przytłumione
jakbym patrzył w słońce z kocem narzuconym na twarz
dotknij mnie, krzywdź mnie, pieść mnie
spróbuj, może tobie się uda

co mnie motywuje
to świadomość że życie to żart
a ludzie to zabawki
szanuję swoje zabawki – zazwyczaj,
ale nie potrafię myśleć o nich inaczej
jak o zabawkach

mam wrażenie, że ich życie rozgrywa się tutaj
a moje w zupełnie innym wszechświecie

H.Lecter

H.Lecter

Opublikowano
Opublikowano

nie ma dla mnie tabu, bo słowa mnie nie obchodzą
nie można mnie zranić, bo na niczym mi nie zależy

Po co autor pisze, jak go słowa nie obchodzą ? ;)
Skoro nie można autora zranić, to z czystym sumieniem mogę stwierdzić, że to gniot...

pawel_g87ns

pawel_g87ns

Opublikowano
Opublikowano

Forma do mnie nie trafiła, ale treść niesamowicie prawdziwa i bliska..pozwoliłem sobie troszkę popoprawiać choć i tak popełniłem pewnie sporo błędów ale inaczej nie potrafię ;)

tabu? czas wystarczająco stępił ostrze słów
rany? każda nowa otwiera i tak szeroko rozwarte powieki
świętości? wciąż szukam bo te co znam obrzydły
emocje? przecież tracę czucie

docierają słabe, przytłumione
jakbym patrzył w słońce z kocem narzuconym na twarz
dotknij mnie krzywdź pieść
spróbuj może tobie się uda

jest pozytyw życie to żart
ludzie zabawki nakręcone na paredziesiąt lat
szanuję swoje zabawki – zazwyczaj
bo czasem lubię się nimi pobawić

ich życie rozgrywa się tu i teraz
w domku dla lalek
wypacykowanym przez kapryśne dziecko los
a moje w zupełnie innym wszechświecie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • marekg
      marzec

      Przez marekg · Opublikowano

      wieczór jest herbaciany trzymam się filiżanki a ona mnie gwiżdżę na czajnik   za oknem parzą się koty głośno i agresywnie  
    • Natuskaa
      boso

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Mogą się rozbrykać, mogą się odnaleźć... mogą świat odmienić :)    Pozdrawiam
    • lencia
      blondynka

      Przez lencia · Opublikowano

      Spojrzeć w oczy chłopca okazję miała. Odrazu głębie w nich ujrzała Jasny kolor otulił jej wzrok. I nie opuszczał w mrok.   Przez okienko na niego zerkać kochała. Na korytarzu długie spojrzenia posyłała. I on też na nią zerkać raczył. Lecz w głowie inną mataczył.   Ona myślała, że gesty coś znaczą. Śnić o nim bez przerwy umiała. I w głowie tylko tego by chłopca miała.   Lecz porcelanowe serce jej pękło. Gdy zobaczyła go z inną kobietą. Ona piękne blond włosy miała. A buzia jej pięknem krzyczała.   Więc jakże by bohaterka szansę miała? Skoro ona jej przeciwieństwem stała. Mimo oczków równie jasnych - jej były jakoby sciółkiem z lasu.   Jej twarz indziej utworzona być miała. I czarne włosy ona owdziała. Jej wygląd mieć chciała. I tak w nienawiści do siebie przystała.   Marzyć o urodzie nigdy nie przestawała. Zawsze lepsza stawać się chciała. Pragnąc, by dostrzegli urodę jej inni chłopcy. Płakać zaczęła po nocy.   Śliczność jej duszy nikogo nie interesowała. Bo mimo, że serce dobre miała. To co po sercu komu Bo serce nie zapełni domu.   I tak pogodzić się z tym musiała. Ale wygląd już do końca zmienić chciała. By przystać do świata standardów. I by chłopiec pragnął jej bardzo.                                                       ~Lena
    • Zbigniew Polit
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Przez Zbigniew Polit · Opublikowano

      @Maciej Szwengielski Pan pozwoli, ale to nie laików trzeba leczyć, tylko tych, co twierdzą, że jakieś moce nadprzyrodzone rządzą światem. Bo właśnie to jest chore. I na tę chorobę intelektualną nie znaleziono jeszcze lekarstwa. Ani w zastrzykach, ani w pigułkach, ani w czopkach. Laicy świat widzą racjonalnie, wg swoich zmysłów, instrumentów, które stworzyli i zgodnie z matematyką i fizyką. Natomiast tzw. wierzący są ofiarami bytu urojonego.  Ciągle czekam na te dowody. 
    • MIROSŁAW C.
      Ness

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Proszalny Poezja  ! Z podobaniem, pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...