Eteryczne światy

[Stukacz]

 

Wszystko gniewem i mrokiem przemawia

Więc się usuwam i snuję słowa tajemne

Lecz Twoje serce wysłuchania odmawia

Woli proste jak Ty – ładne, przyjemne

 

Świat marzeń to motyl, który przeminął

Nim doczekał zmierzchu letniej przygody

Tak mnie dar ludzkich problemów ominął

Choć nie oszczędził burzowej pogody

 

Dziś zagadki, tajemnice we wnętrzu pełzają

Siecią fal snują w myślach ból niepewny

Złorzeczą, sprawy w labirynt gmatwają

Których byłem jak Ty – prawie pewny

 

Może wszystko się śniło: życie, konanie

A w przerwach słodko słowa dźwięczały

A wystarczyło mi powiedzieć: kochanie

I byłbym szczęśliwszy, spełniony cały

 

Jednak nękały tajemnice, zakazane światy

Kusiły gwiazdy dalekie: złote, srebrzyste

I goniłem je z nadzieją myślami. A Ty?

Piękniejsza niż te nieba gwiaździste...

 

I nęciły mnie światy ciemne, zakazane

A przeznaczenie – męka żywota mojego

To anioły i demony za życia poznane

Już się nie pytam: dlaczego?

[Stary_Kredens]

@Stukacz to Twoje nagranie i wszystko?

Kredens pozdrawia