Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Taro:

Właśnie o to mi chodziło, żeby nie dopowiadać, nie zdradzać wprost "poziomu erotyki" świata przedstawionego, nie być dosłownie erotyczną, i broń Boże - nie wulgaryzować. Tego mamy przesyt.
Oglądanie bardzo intymnych scen przez firankę, woalkę - wydaje się być bardziej "w stylu". Cieszę się, że to dostrzegasz Jeśli w dodatku są podteksty, tekst jest ciekawszy. Tak sobie myślę.

Cieplutko dziękuję i pozdrawiam,

Para:)

Opublikowano

Pobudza wyobraźnię... :) sprawnie opisałaś tę scenę.!
Anno, nie gniewaj się, przycięłam tylko "rąbek kreacji",
no i wolę jak takie słowa są bliżej... posyłam niekłamany uśmiech... :)

zanim odlecisz jeszcze mnie rozepniesz
na obrzeżach koła - nie zamykaj oczu –
pod czerwienią powiek czuję się
bardziej w tobie

przeistaczam się w krople
na prześcieradłach
jeszcze krzyczę że nie tak
prężę oddechem wszystkie kolory
to już tylko formalność

odchodzę w ptasi puch między
językiem a bramą świtu
samogłoski rozgarniają wolność

pozbierasz pośpiesznie pocałunki
nadgarstki pachną specjalnie
dla ciebie - zabierasz je za sobą

sprawdzasz portfel - jest
za godzinę masz lot
do poznania

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wersja Naty bardzo mi się podoba, gdybym miała dorzucić jeszcze swoje "trzy grosze" usunęłabym - "specjalnie".
Jak zwykle u Ciebie mam ochotę wyróżnić jakiś fragment:
zanim odlecisz jeszcze mnie rozepniesz
na obrzeżach koła


:))
Opublikowano

Ojej, jak kropka potrafi zmienić rytm. Bardzo dobrze, że jest kropka. Przed "do poznania". Wiersz bardzo lirycznie zakręcił mi w głowie, pozdrawiam.
Tylko "samogłoski rozgarniają wolność" nie wiem, czemu kojarzy mi się z niechęcią podmiotu lirycznego do czegokolwiek. Może dlatego, że to kobieta?
Cofam to, pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man wiedziałam że słusznie jest kochać granat ostatecznie głębokie piękno zamyka się w tym kolorze niebo nocą, morze nad którym stoję koszula po mężczyźnie, dobrze luźna 
    • @Magdalena Odmieniany przez Wszystkie przypadki Układany w scrabble Czytany z chmur Przesypywany Z ręki do ręki Na plaży Granatowego morza Za chwilę z liści Kłosów Spokojnej toni Jeziora
    • @Marek.zak1   Bardzo dzięuję!    Dziękuję za rozbudowany komentarz i za dobre słowo o moich wierszach.   Rozumiem Twoje przemyślenia, choć widzę ten wiersz trochę inaczej - nie jako oczekiwania wobec "facetów" czy "dziewczyn", ale jako pytanie o bliskość w ogóle. O to, czy potrafimy się spotkać w pełni - niezależnie od płci. Myślę, że subtelność i głębia nie są domeną jednej płci. Raczej - rzadkością u wszystkich ludzi. I może właśnie dlatego ten wiersz brzmi jak poszukiwanie. Ale wiem, że pewien pisarz twierdził, że konstrukcja mężczyzny jest prosta. Na pewno zna się na nich lepiej, niż kobieta. :) Pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!    Twój komentarz sam jest wierszem.  "Milczenie pełne znaczeń" - tak właśnie chciałam, żeby ten wiersz brzmiał. Jak cisza, która mówi głośniej niż krzyk. "Mysli dojrzewają jak kwiaty w ciszy" - to piękna metafora. Ogród rzeczywiście był dla mnie miejscem, gdzie wszystko zaczyna się powoli, zanim zamieni się w żywioł. Dziękuję, że pozwoliłeś wierszowi odbić się echem w Twoim sercu. To największy zaszczyt dla każdego słowa.   Serdecznie pozdrawiam. :) @lena2_   Bardzo dziękuję!  Sprawiasz mi wielką radość. :)     Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @Migrena Jako Kolega po fachu, podobno w dzień poezji - akurat Was muszę ostrzec przed pisaniem za "dobrych" wierszy :)))
    • @vioara stelelor   Och, Twój komentarz mnie poruszył. To, że wiersz w Tobie rezonuje - to największy dar, jaki może dostać piszący. "Nie tylko tej drugiej osoby, ale przede wszystkim tego, co jej obecność w nas otwiera" - to zdanie samo w sobie jest kluczem do całego wiersza. Właśnie o to chodziło. O odwagę przyjęcia tego, co w nas budzi druga osoba. Nie uciekania przed własnymi strunami. "Ziarno zasiane w ziemi" - piękna metafora. Bliskość wymaga gleby, nie asfaltu. Wymaga kogoś, kto pozwoli wibracji zabrzmieć, nawet jeśli obudzi echo po latach ciszy.   Dziękuję za te słowa. Za to, że wróciłaś do wiersza. Za chusteczki.  I za to, że podzieliłaś się tym.    Serdecznie pozdrawiam.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...