rozsmakuj we mnie owoce natury

[teresa943]

choć ulotność chwil
i demony tłuką szkło
nie lękam się chłodu
o północy przepijmy
winne słowa

w tajemnicy dawania i brania
jestem wyspą robinsona

[Anna_Para]

Krysiu Tereso, coś ostatnio rzadko wracasz.
Miniaturowo urzekasz. Kusząca ta wyspa.
Urokliwie - czysto, lirycznie. Fajnie, że poetkom znów chce się pisać o miłości.
Cieplutko, Para:)

[Duks]

No proszę - następna o owocach. :)

A tak poważnie – witaj Krysiu.:)
Twój wiersz, choć krótki to bardzo wymowny. Podoba mi się.
Pozdrawiam,
Andrzej

[Grażyna_Kudła]

a takie wyspy właśnie najbardziej kuszą wiarołomnych ;)
pięknie, Krysiu, napisałaś o wierności i oddaniu tylko jednemu... robinsonowi
pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Aniu w Nowym Roku. To prawda, że ostatnio trudno mnie "spotkać". No cóż? Lubię czasami "uciec" na ową "wyspę" i "oddać się" muzie :)...a o miłości nigdy dość!
Dziękuję.
:-)
Cieplutko pozdrawiam -
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Andrzejku! Uwielbiam owoce, szczególnie soczyste i słodkie :)
Jak widzę masz podobny gust. Smacznego!
Dziękuję serdecznie.
:-)
Pozdrawiam -
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło, że tak sądzisz :)
dziękuję
:-)
serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ach, ten "robinson"! chyba szczęściarz "jakowyś", czy co? :))
a Ty, Grażynko, cudownie czytasz pomiędzy...
dziękuję
:-)
cieplutko pozdrawiam -
Krysia

[Ela_Ale]

Tak, jak napisałam pod moim tekstem, poetka ze mnie mała, ale czuła na Twoje wiersze zawsze czytane. Nie piszę komentarzy, bo wymądrzać nad tym, na czym sieęnie znam, nie lubię. Na tyle jednak jestem wielka, aby napisać, że ostatnie dwa wersy mogłyby samodzielnie obdzielić parę tomików. I tyle z serdecznościami. E.

[HAYQ]

w całej niewinności swej
bardzo zwinnie Krysiu.
I świetna puenta.
:)
Pozdrawiam.

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krysiu, ale przegadałaś puentę:( po co ten robinson, gdybyś skończyła na "wyspie" tajemnica była by wielka, a tak rozlała się kawa
wiersz utrzymany w twoim stylu - oszczędny, kobiecy i z ukrytą namiętnością dla słów
powtórzę się, bez "robinsona" jest dobrze a z "nim" poczułem się trochę jak po obejrzeniu "incepcji" Nolana - zawiedziony
pozdrawiam
r

[Biała Lokomotywa]

Nie bać się chłodu i mieć swoją wyspę. Tylko pozazdrościć:) Tajemnica dawania i brania - podstawowy punkt udanego związku. Pozdrawiam:)

[Koval_ZNowin]

Wyspę, której nie kupi żaden chory od chłodu miliarder:) pozdrawiam serdecznie

[Anna_Myszkin]

Oj, peelka ma wiele do dawania i brania: przygarnie, da schronienie, napoi, nakarmi i będzie powolutku odsłaniać swoje tajemnice w zamian za wyłączność. Urokliwy wiersz, Krysiu :) Pozdrawiam :)

[Zjajami_Baba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobrze brzmiąca miniatura
ja tu wyczytuję samotność

podoba się:)

[adam_bubak]

jak chwila, to ulotna, a ja bym chciał, żeby choć raz była nieulotna, chwila nielot.
całe dziesięć minut usiłowałem dociec skąd tu ten robinson, czy też jego wyspa, to znaczy jak się ma do dawania i brania
i nic nie wymyśliłem
pozdrawiam
A.

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

eee tamto było gorsze, bo musiałem za to zapłacić ;)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Ela! Dziękuję za czytanie i budujący komentarz. Aż się zarumieniłam...miło mieć taką Czytelniczkę :)))) Serdecznie pozdrawiam - Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

HAYQ, dziękuję :)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krysiu, ale przegadałaś puentę:( po co ten robinson, gdybyś skończyła na "wyspie" tajemnica była by wielka, a tak rozlała się kawa
wiersz utrzymany w twoim stylu - oszczędny, kobiecy i z ukrytą namiętnością dla słów
powtórzę się, bez "robinsona" jest dobrze a z "nim" poczułem się trochę jak po obejrzeniu "incepcji" Nolana - zawiedziony
pozdrawiam
r
Przykro mi, Rafał, że tym razem zawiodłam ;)No cóż? Zdarza się. Do jednych trafia do innych nie...tak to już jest. A co do "robinsona", to tu akurat, sorry...musi być...choć prawdę mówiąc szkoda tej "rozlanej kawy", ale... wypijemy przy innej okazji :)
Dziękuję za wytrwałe czytanie moich "kobiecych odczuć".
:-)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia