zero xyz

[teraa]

ja i ja
na medytujących chodnikach
deszczem w listopadzie
- z ust wyciągam kochankę

to nie moja pora
a szklanki przyklejone są do drzwi
zmieniamy położenie bieguna
kładziemy się spać

turkusowe motyle nie
nawidzą kwiatów
zagryzają powoli
swoje aureole

czas zmieniam na oddechy
- rozkoszne odmierzanie minuty
piersiami

[Messalin_Nagietka]

ja do tego motyla - otóż istnienie pogląd pod nazwą "efekt motyla" - ruszenie skrzydeł takiego w puszczy amazońskiej może spowodować kataklizm w drugiej części naszego globu

uwaga na wszelkie ruchy - tym bardziej oddechy - chaos się czai

MN

[Agnes]

fajnie by było posiedzieć sobie samemu ze sobą na takim medytującym chodniku....
myślę ze to jednak Twoja pora....jesień, deszcz i szarość, specyficzny klimat....ale odbiegam od wiersza:)
znowu znalazlam się w innym świecie, to miłe doznanie, dobrze że nic nie trzba zmieniać, że nie ma się do czego przyczepić, mogę tu zostac?

Agnes

[Ona_Kot]

podoba mi się bardziej
niż niektóre domy

subtelny
miły, tylko te szklanki...hmm
podsłuchy - chodzą słuchy ;)

pozdrawiam

[Witold Marek]

Jeśli dobrze i bez zadrażnień weszło mi się w skórę podmiotu lirycznego, to znaczy, że w tym aspekcie wiersz się całkiem udał. Nawet jeśli pola widzenia ukazały się inne niż autor by chciał... Z koncówką może cos bym przeinaczył, przestawił. Ale to tylko w celach harmoniczno-brzmieniowych (na które nawet w prozie zwracam uwagę).

Pozdrawiam.

[Tadeusz_Hutkowski]

Bardzo ciekawie napisane.

Tekst mnie zatrzymał , a to - lubię najbardziej...

Pozdrawiam

Tadeusz

[Arena Solweig]

Bardzo ciekawie – medytuję na chodniku, ale dziś zdecydowanie nienawidzę zagadek więc wyjaśnij mi ten zabieg oddzielenia partyluly nie :

turkusowe motyle nie
nawidzą kwiatów

zas bardzo :

- rozkoszne odmierzanie minuty
piersiami
(powinieneś się domyślić, dlaczego). Pozdr. Arena