Roztargniony

[Krzysztof_Kurc]

zostawiam części siebie, jak znoszone ubrania
z tłem zmieniają się tylko miasta, w zwykłe skojarzenia
z rozmnożeniem martwych komórek

jednak jestem, rozdwojony w bliźniacze spirale,
zakodowany w szpiku, i głębiej, w kolejnym zdziwieniu
zapominam że czas ciała się skończy.

[krzysztof marek]

takie pragnienie odmiany, przemiany, czegoś innego, nowego... a jednak... wiek. ciało to ciało - tak mi się pomyślało. dobry wiersz na zatrzymanie. bardzo.
pozdrawiam Krzyśku i wszystkiego dobrego z Nowym Rokiem życzę Tobie :)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki.
Starzeje się tylko odbicie w lustrze, więc nie patrzę w nie. ;)
Pozdrawiam
Krzysiek

[aluna]

Pięknie o emocjach i przemijaniu !
Mam gdzieś wiersz o rozpadaniu się serca n miliony czasteczek-pisałam go gdy bardzo cierpialam , mowić nie miałam komu.
Życzę poecie pozbierania rozsypanego !
Krzysiu wszystkiego czego sobie zażyczysz!!!
Ania

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gubienie i późniejsze przypadkowe znaleziska mogą sprawiać dużo przyjemności.
Pozdrawiam i życzę Ci dużo zdrowia i przyjemności w 2011 roku.
Krzysiek

[Biała Lokomotywa]

"Roztargniony" - piękny tytuł i konsekwentne prowadzenie. Gubię w roztargnieniu kolejne lata, sprężysty chód - trudno być nieroztargnionym:)
rozdwojony w bliźniacze spirale - bardzo mi się podoba, no i całość w filozoficznym klimacie. Pozdrawiam:)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kiedyś nie byłem tak konsekwentny, teraz sprawia mi to przyjemność.
Dzięki, pozdrawiam
Krzysiek

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zastanawiałem się, jaka pointa może zwieńczyć tę peregrynację peela przez swoje życie. I... niestety - memento mori, nihil novi.
To materiał na góra 3 wersy (od 2 do 5).
Pozdrawiam

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Puenta jest wcześniej, peel nie przemieszcza się, tkwi w swoim roztargnieniu, wciąż młody. ;)
Pozdrawiam Krzysiek