Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

odchylić głowę
spojrzeć na świat z perspektywy
czasów gdy bajki kładło się pod poduszkę
siedmiomilowe wciągnąć na nogi
poznać wszystkie słodkości świata
z chaty na kurzej nóżce
wykrzyczeć uśpione zmyślenia

zamknąć oczy
spojrzeć w siebie
odnaleźć uwierzyć
ruszyć do spełnienia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie takie proste...
Babo, dzieki za te wersy. pozdrawiam.
Nie proste, fakt! Najłatwiej zawsze radzić innym.
Sobierada, niejako narzuca - sobie!
Serdecznie dziekuję za czytanie i słowa
serdeczności
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czasem pomaga autosugestia. Wracam, ale
ścieżki ostatnio oblodzone i śliskie.
Dziękuję za czytanie, sama zastanawiałam się,
czy to wkleić.
Serdeczności nieustanne
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Właśnie, choć z drugiej strony - zainteresowania i marzenia w ciągu życia się zmieniają,
najlepiej - robić to co cieszy, co się lubi, wtedy, gdy się tego bardzo pragnie.
Niestety, nie jest to łatwe, często niezależnie od nas.
Dziękuję serdecznie za czytanie i wpis,
- baba - heej!
Opublikowano

Bajkowo tu, a wcale nie o bajkach, ach to życie!

Tak czy inaczej ja w tym wierszu czytam ogromną tęsknotę...
Ostatnia zwrotka wydaje się bardzo sucha - jakoby czegoś tam brakowało...

Babo co nie znaczy, że się nie podoba,"prost" jakiś brak pewności na lepsze czasy...

Serdecznie - Jola.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ukryte masz Jolu zdolności, we wróżby nie wierzę, ale pewnie mogłabyś
stawiać kabałę! Peelka, tak, ona to mówi próbując zaczarować samą siebie.
Takie czary - mary na lepszy czas!
Serdeczności
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy... ta wodna, głębinowa toń plus cała oprawa, podoba mi się. Do tego taaaka piosenka..:) Hej hej. 
    • @Nata_Kruk Znakomite. Moje poprzedniczki już wiele powiedziały. Podziwiam, jak bawisz się językowym tworzywem, i nie jest to tylko takie efekciarskie ugniatanie ciastoliny - czuć tutaj mimo wszystko, polot, dbałość o humor, o jakąś treść - choć nonsensowną, to jednak poszczególne urywki są jak wyzwalacze dla różnych refleksji w głowie. Ot, taki jeden pierwszy z brzegu przykład.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Świetny oksymoron, pojemny, i jest dla mnie osobiście - mocnym emocjonalnym triggerem. Życie to ciągłe oscylowanie między sprzecznościami, ale właśnie w tym ciągłym obijaniu się o siebie kontrastów i skrajności jest jego sens. Może dlatego, że ja zawsze żyję intensywnie i na krawędzi.   Bez nieustannej podejmowania prób, by znaleźć stan równowagi, niczego byśmy nie zdziałali, ale tak naprawdę wcale nas nie kręci homeostaza, tylko testowanie, jak daleko jesteśmy w stanie przegiąć wajchę i się nie zatracić.   Może tu też chodzić o odwagę - zarówno surowość, jak i żarliwość, wymagają jej, a w zależności od tego, na jakim etapie drogi się znajdujemy - musimy wybrać albo jedno, albo drugie.
    • @Simon Tracy... myślę, że oddał duszę temu Dagonowi, skoro tak. To mogłoby być dla mnie opowiadanie, mniej wiersz, naprawdę. Masz miejsca, w których brakuje przecinków, a część zastosowałeś, jak trzeba. Układ wersów... pominę, mnie się nieco inaczej układają zdania, ale ok. przyjmuję to, co podałeś. Na takie dłuuuugie pozycje potrzeba czasu i świeżej głowy do czytania. Ciekawam, czy Autor wie, ile tam tego złota i kamyczków..:)   Póki co zostawię serdeczne pozdrowienie.
    • @viola arvensis Tragikomedia i jej skutki uboczne... :) Dziękuję, pozdrawiam. 
    • @Ernest Guzik Ach, te pierwsze zauroczenia! Gdy wspomnienie sympatii miesza się z jasnością świtu :) Takie chwile bardzo by się chciało ocalić poetycko w formie wiersza.   Spróbuj jednak zacząć od pisania bez rymów. One na razie są dla Twojej ekspresji jak niedopasowane ubrania. Ani Twoje myśli, ani Twoje uczucia, nie czują się w nich swobodnie. Jak w źle dobranych butach - można tylko nabawić się halluksów. Spróbuj najpierw wyrazić to, co czujesz - za pomocą wiersza wolnego, bo jest tu wiele dobrych obrazów - 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                Z tego można zbudować już coś autentycznego, oddychającego :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...