to

[Alicja_Wysocka]

rzucałam się wierszem na szyję
choć słowa wiadomo, nie ręce,
to jednak ścisnęłam niechcący
za serce, srebrzystym naręczem

już taką mam podłą przypadłość,
więc kiedy coś z nudą znów sklecę,
to utknę jak drzazgi na ogień,
wichura niech porwie wraz z piecem

nie chciałam kochanie, przepraszam
niech ktoś mi pożyczy pistolet,
jak w łeb sobie strzelę, to oddam
i wreszcie przestanie mnie boleć

[Jacek_Suchowicz]

dwie w wierszu średniówki nie krzyczą
choć słowa wiadomo nie ręce
potrafią okrasić goryczą
dać radość lub jeszcze coś więcej

coś z nudów sklecone przypadkiem
ot słowa rymami związane
tak proste lecz wcale nie łatwe
znów wryły głęboko się w pamięć

pozdrawiam Jacek

[Anna_Para]

Alicjo, wiesz, że po raz pierwszy czytam smutny Twój wiersz?
No, powiesz: Gdzież tam "smutny" - a jednak;(

Oczywiście - piękny, bo Ty nie umiesz inaczej pisać. To.

Cieplutko gratuluję, Para:)

[cezary_dacyszyn]

to ... przyjemny wiersz mimo nieprzyjemnych doznań w nim opisanych . A z pistoletem na końcu - strzał w dziesiątkę !

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

głęboko wgryzają się mówisz?
już nie wiem co robić ze słowem,
wybieram oglądam pod lupą
i znowu nieszczęście gotowe

bezwiednie, przepraszam, nie chciałam
bez żalu dziś pióra połamię!
nie było wszak moim zamiarem
i przykro uszkodzić ci pamięć


Dziękuję Jacku, pozdrawiam zimowo :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, ostatnio piszą mi się same smutasy, myślałam, że w puencie odnajdzie się choć skrzywiony uśmiech.
Buziaki, pozdrowienia i podziękowania :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cezary, jak znam życie i tak nie trafię w siebie :)

[Marek Konarski]

Gałczyńskolubne...
:)

[krzysztof marek]

cóż, zazdrościć nieładnie, ale pozazdroszczę troszke Twoich rymów :) ładny wiersz. pozdrawiam Alicjo.

[Dawid Rt]

Przeczytałem z przyjemnością. Pozdrawiam.

[zdrojek]

Wiersz jako swoisty proces podczas, którego czytelnik staje się jakby częścią nas i zmartwiony ułudą przez wiersz wyobrażoną schodzi na ziemię, najczęściej bez jakiejkolwiek woli poety. Według mnie jednak wiersz smutny - o zawiedzeniu poezją.
Pozdrawiam.

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za komplement :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

krzysztofie marku - ja też mam komu zazdrościć i nawet się tego nie wstydzę, bo to zdrowa twórcza zazdrość, tak myślę.
Pozdrawiam

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Prawie się zgadza
Dziękuję :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak miło :)

[Magda_Tara]

Jakie piękne Twoje wiersze, Alicjo
czarujesz melodią, rymami, poezją
:))
po prostu

[eliza2]

bardzo ładny:)z przyjemnością czytam twoje wiersze

[Oxyvia]

I znowu smutno u Ciebie, Alicjo. Tak to jest, sami siebie oszukujemy, zwłaszcza poeci - wmawiamy sobie różne rzeczy, roimy sobie jakieś piękno, jakieś marzenia... Ale bez tego nie da się żyć.

[WiJa]

Mimo wszystko, a może wbrew wszystkiemu, przyjemnie się czyta. Oczywiście łącznie z rozmową wierszami, bo jest to swoista sztuka przekomarzać się (nie gubiąc tematu, a więc do rzeczy) wierszem. A co do wiersza, to albo się ma takie wyczucie, powiem wprost – poetyckie, albo nie ma, i żadne inne wysiłki tutaj nie pomogą. Autorka widocznie ma takie wyczucie, acz wyczucie poetyckie w największej mierze jest zasługą nieustającego wysiłku, no powiedzmy, że twórczego; chociaż kto wie, czy twórczość w głównej mierze nie jest zmaganiem się z własnymi słabościami. No i oczywiście bacząc (godząc się) na efekt, tj. biorąc odpowiedzialność za to, co się tak czy inaczej (lepiej lub gorzej) robi. Pozdrawiam

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cmok :)*