Rorate

[Agam.]

Bo w ziarnie, co jest we wnętrzności łonie
I w alabastrach ciał i serc rubinie
Widzę tę światłość, co jest na Syjonie
Bo Pan wysłuchał... I w małej dziecinie
Przyjdzie ktoś wielki – lecz w wielkiej zasłonie,
A gdy czas przyjdzie... - wszystko się rozwinie,
W wielkości kształtów potęgi natury
Z drugiej po Bogu - Przenajświętszej córy.

I rzekłem do niej: - „Pan Bóg nas wysłuchał
I miejsca nasze nawiedzi wspaniale
Oto zaprośmy w dom wielkiego ducha
Niech darzy życiem duchy nasze stale”.
Oto nadchodzi On - wielka otucha
W Duchów świętością zlanych doskonale
W Trójce jedności - i świętych jest który
Bytów imieniem i tronów natury.

[Wanda Szczypiorska]

Amen

[janusz_pyzinski]

we wnętrzności łonie ziarno wiersza zgniło

[Ran_Gis]

jeszcze znaczek.

[Marta Muran]

no więc poczekamy w spokoju ducha
na nadejście owej córy,

[dawniejbezet]

http: / / przestepczoscwladzy.blogspot.com/
http: / / agamemnonvppl.blogspot.com/

[H.Lecter]

Bo Pan wysłuchał... I w małej dziecinie
Przyjdzie ktoś wielki – lecz w wielkiej zasłonie

Super -tango... ? ;)

Kosz.

[WiJa]

Można (a nawet trzeba) by się doszukiwać podobieństw, w Biblii czy nawet w Słowackim, ale nie w tym rzecz. A przynajmniej rzecz powinna być i jest właśnie w tym, co zapowiada tytuł (msza ku czci…), a niesie wiersz. Rzecz inna, czy ten wiersz nie jest, jak na dzisiaj trochę w przebrzmiałym stylu, ale też od razu zaznaczam, że na pewno nigdy w przebrzmiałej wierze i czci. Chociaż niektórzy czytelnicy mogą, i pewnie uważają, że ten wiersz grzeszy trochę nadgorliwością, co jest jednak wątpliwą sprawą (grzeszyć właśnie nadgorliwością), bo czyż świętości może być w nadmiarze. Pewnie nie. Ale kto tam wie, zwłaszcza jak dla kogo (różnie przecież może być, i bywa). Pozdrawiam

[Piotr_Płoszaj]

Wiersz tak patetyczny, że osłabłem. Odczuwa się wręcz jakąś słowną nienaturalność.